V SA/Wa 979/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie: płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. oddala skargę W dniu 15 maja 2008 r., K.K. złożył wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2008 r., w którym zadeklarował w ramach jednolitej płatności obszarowej łączną powierzchnię [...] ha, w ramach uzupełniającej płatności obszarowej do grupy upraw podstawowych łączną powierzchnię [...] ha, w ramach uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych powierzchnię [...] ha zaś w ramach płatności do upraw roślin energetycznych łączną powierzchnię [...] ha. Przeprowadzona kontrola administracyjna wskazała na nieprawidłowości dotyczące deklarowanych gruntów (m.in. działek o nr ewidencyjnych [...] i [...], które zostały ujęte także we wniosku innego producenta rolnego). Wobec powyższego, pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. organ wezwał skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień. W dniu 5 lutego 2009 r., K.K. przedłożył korektę wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z [...] ha na [...] ha. Wyjaśnił również (oświadczenie z 24 lutego 2009 r.), iż na działkach o nr [...] i [...], które dzierżawi na podstawie umowy z 2006 r., ostatni raz zasiewu dokonał na początku sierpnia 2007 r., jednakże z uwagi na ustalenia pomiędzy dotychczasowym i nowy właścicielem dzierżawionych działek, w 2008 r. nie mógł zebrać plonów. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego w S., przyznał wnioskodawcy płatności w łącznej wysokości [...] zł (w tym jednolitą płatność obszarową – [...] zł i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych – [...] zł). Jednocześnie odmówiono przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz płatności do upraw roślin energetycznych i nałożono sankcję w wysokości [...] zł, zaznaczając że będzie ona potrącana z płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu trzech lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż kwota jednolitej płatności obszarowej została pomniejszona, z uwagi na różnice pomiędzy zadeklarowaną we wniosku skarżącego powierzchnią działek rolnych, a powierzchnią kwalifikującą się do objęcia płatnością, jaka została stwierdzona przez organ. Ponadto zainteresowany nie udowodnił, że na dzień 31 maja 2008 r. prowadził działalności rolniczą na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...], które zostały ujęte we wniosku o przyznanie płatności. Uzasadniając odmowę przyznania płatności do upraw roślin energetycznych wskazano na fakt, iż skarżący nie złożył dokumentów warunkujących przyznanie tej płatności, zaś przedłożony przez skarżącego dokument (umowa) nie spełniał warunków określonych w art. 25 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.345.1) ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców. W wyniku rozpatrzenia odwołania od rozstrzygnięcia Kierownika Biura Powiatowego w S., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż wnioskodawca winien udowodnić, iż był faktycznym użytkownikiem wykazanych we wniosku działek. Tymczasem zainteresowany nie przedstawił dokumentów potwierdzających powyższą okoliczność, przeciwnie, ze złożonego przez K.K. oświadczenia wynika, iż w 2008 r. nie prowadził działalności rolniczej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...]. Ponadto w odniesieniu do wysokości kwoty przyznanej z tytułu jednolitej płatności obszarowej wskazano na różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Stwierdzona różnica obligowała organ do przyznania kwoty w pomniejszonej wysokości. Podobnie uzasadniono odmowę przyznania płatności z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej, tj. wskazano na różnice między obszarem podanym we wniosku, a powierzchnią zatwierdzoną przez organ. W odniesieniu do przyznanej kwoty uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych podano, iż kwota ta została określona w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2008 r. i w niniejszej sprawie wyniosła [...] zł. Odmawiając przyznania płatności do upraw roślin energetycznych organ stwierdził, iż warunkiem przyznania tej płatności jest dołączenie do wniosku umowy, która zawiera wszystkie dane określone w art. 25 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców. Ponadto, zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. nr 35, poz. 217 z późn. zm.) obowiązkiem wnioskodawcy jest złożenie do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR deklaracji zbiorów, o której mowa w art. 34 ust. 2 rozporządzenia 1973/2004 w określonych ustawowo terminach, po dokonaniu zbiorów roślin energetycznych i po dostarczeniu tych roślin do zatwierdzonych podmiotów, podpisane przez obie strony umowy, czyli rolnika i podmiot skupujący lub pierwszą jednostkę przetwórczą. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie dostarczył wymaganych dokumentów, wobec czego nie zostały spełnione warunki przyznania wnioskowanych przez niego płatności do upraw roślin energetycznych. Uzasadniając nałożenie sankcji powołano art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), zgodnie z którym odmawia się przyznania uzupełniającej płatności obszarowej i nakłada sankcje wieloletnie w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.K. wskazał na nieprawidłowe działanie organu. Wyjaśnił, iż pracownik organu wprowadził do sytemu nieprawidłową, bo zawyżoną powierzchnię działki rolnej, tj. [...] ha, podczas gdy sam skarżący wskazał prawidłowo, czyli [...] ha. W ocenie strony skarżącej powyższe, niekompetentne zachowanie pracownika organu, uniemożliwiło skarżącemu uzyskanie należnych mu płatności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola taka jest dokonywana w oparciu o stan faktyczny sprawy i przepisy prawne statuujące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 p.p.s.a.). Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu nie dały podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku wad postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń w rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. nr 35, poz. 217 z późn. zm.) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004, tj. 1 ha. Zaznaczyć zatem należy, iż niezbędnym warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przyznanie płatności jest, m.in. faktyczne użytkowanie zadeklarowanych we wniosku gruntów rolnych. Jak słusznie zauważył organ w zaskarżonej decyzji, skoro ustawodawca wiąże przyznanie płatności bezpośrednich z utrzymaniem gruntów w dobrej kulturze rolnej, to nie sposób tego wymogu oddzielić od ich posiadania polegającego na faktycznym nimi władaniu. Sąd, mając na uwadze zgromadzone w sprawie dokumenty, nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń poczynionych przez organy orzekające w sprawie. Z ustaleń tych wynika, że w dniu 31 maja 2008 r. K.K. nie był faktycznym użytkownikiem zadeklarowanych we wniosku działek rolnych, tj. działki rolnej [...] o powierzchni [...] ha i działki rolnej [...] o powierzchni [...] ha, położonych na działkach ewidencyjnych o nr [...] oraz [...]. Powyższą okoliczność potwierdził sam skarżący (oświadczenie z 24 lutego 2009 r., str. 46 akt administracyjnych), wskazując, iż na działkach o nr [...] i [...], które dzierżawił na podstawie umowy z 2006 r., ostatni raz zasiewu dokonał na początku sierpnia 2007 r., jednakże z uwagi na ustalenia pomiędzy dotychczasowym i nowy właścicielem dzierżawionych działek, w 2008 r. nie mógł zebrać plonów. Należy w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz.U. nr 35, poz. 217 z póź. zm.) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nie przedstawił stosownych dowodów zaś oświadczenie złożone przez wnioskodawcę wskazuje, iż w 2008 r. nie prowadził działalności rolniczej na działkach o nr ewidencyjnych [...] oraz [...]. Z akt administracyjnych sprawy wynika również, iż w związku z wezwaniem do złożenia wyjaśnień dotyczących ujawnionych przez organ nieprawidłowości, skarżący złożył korektę wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z [...] ha na [...] ha. Z powyższego wynika, że powierzchnia działek wskazana przez skarżącego w uprzednio złożonym wniosku, została zawyżona. Zadeklarowana we wniosku do jednolitej płatności obszarowej powierzchnia działek rolnych, wynosiła [...] ha. W związku ze zmniejszeniem deklarowanej powierzchni działek rolnych różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną [...] ha wyniosła 1,6 ha, co stanowi 23,46%. Powyższa okoliczność uzasadniała zatem przyznanie jednolitej płatności obszarowej w pomniejszonej wysokości. Zgodnie bowiem z art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. U. WE Nr L 345 z 20 listopada, 2004 r., str. 1 ze zm.), który stanowi, że jeśli różnica miedzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza, 3% lecz nie więcej niż 30 % powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. Odnośnie przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca), wskazać należy, że zarówno powierzchnia zadeklarowana we wniosku przez skarżącego jak i powierzchnia stwierdzona przez organ wyniosła [...] ha. Wobec powyższego – uwzględniając żądanie wnioskodawcy – organ przyznał płatności do ww. powierzchni. Odmowa przyznania płatności z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej – jak słusznie zauważył organ – wynikała z konieczności zastosowania art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.U. UE.L. 04.141.18), zgodnie z którym, jeżeli różnica wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% ustalonego obszaru wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru ustalonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Jeżeli różnica wynosi więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Powierzchnia zgłoszona przez wnioskodawcę do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej wyniosła [...] ha, zaś powierzchnia stwierdzona [...] ha, wobec czego różnica między powierzchniami wynosiła 1,57 ha, tj. 31,34% zatwierdzonej powierzchni, co uzasadniało odmowę przyznania płatności z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej. Odnosząc się do odmowy przyznania płatności do upraw roślin energetycznych Sąd wyjaśnia, iż warunkiem przyznania ww. płatności jest dołączenie do wniosku umowy, która zawiera wszystkie dane określone w art. 25 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.345.1) ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców. Zgodnie z art. 25 ww. rozporządzenia wnioskodawcy zapewniają, by w umowach znalazły się przynajmniej następujące dane: a) nazwiska i adresy stron umowy; b) okres obowiązywania umowy; c) gatunki wszystkich przedmiotowych surowców i areał obsadzony każdym gatunkiem; d) wszystkie warunki mające zastosowane do dostaw przewidywanych ilości surowców; e) zobowiązanie rolnika do przestrzegania swoich obowiązków zgodnie z art. 27 ust. 1; f) zobowiązanie odbiorców lub pierwszych przetwórców do wykorzystania surowców zgodnie z niniejszym rozdziałem. Jak wynika z treści załączonej przez skarżącego umowy, nie zawiera ona ww. niezbędnych danych. Ponadto, zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2007 r. nr 35, poz. 217 z późn. zm.) Ponadto koniecznym jest złożenie do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR deklaracji zbiorów, o której mowa w art. 34 ust. 2 ww. rozporządzenia nr 1973/2004, w określonych ustawowo terminach, po dokonaniu zbiorów roślin energetycznych i po dostarczeniu tych roślin do zatwierdzonych podmiotów, podpisane przez obie strony umowy, czyli rolnika i podmiot skupujący lub pierwszą jednostkę przetwórczą. Z materiałów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wynika, iż wnioskodawca nie dostarczył wymaganych dokumentów, tym samym nie spełnił warunków przyznania płatności. Odnosząc się do zasadności nałożonej sankcji, Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.), jeśli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% rolnikowi odmawia się przyznania płatności i nakłada się sankcje wieloletnie w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną, która będzie potrącana z płatności, do której rolnik jest uprawniony z tytułu wniosków składanych w ciągu 3 lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym stwierdzono niezgodności. Z uwagi na fakt, iż procentowa różnica między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną przekroczyła 50 %, to zgodnie z art. 51 ust. 2 cyt. rozporządzenia, organ zobligowany był do odmowy przyznania płatności i nałożenia sankcji wieloletnich w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną. Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu, iż to pracownik organu dokonał korekty złożonego przez zainteresowanego wniosku, wprowadzając do sytemu dwukrotnie większą powierzchnię działki, niż wskazana przez wnioskodawcę, należy wskazać iż zarzut ten jest bezzasadny. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, iż prowadzone przez organ postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 15 maja 2008 r. Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. organ, w związku z przeprowadzeniem kontroli i wykryciem nieścisłości wezwał skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień. W dniu 5 lutego 2009 r. skarżący złożył korektę wniesionego uprzednio wniosku. Zarówno na złożonym przez skarżącego wniosku z dnia 15 maja 2008 r. jak i korekcie z dnia 5 lutego 2009 r., wnioskodawca złożył swój podpis, co wyklucza możliwość sporządzenia takiej korekty przez pracownika organu i wbrew woli skarżącego. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że korekta wniosku, w której skarżący zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha, została złożona dopiero po wezwaniu ARiMR (pismo z dnia 27 stycznia 2009 r. str. 27 akt administracyjnych), a więc po stwierdzeniu nieprawidłowości we wniosku. W myśl art. 15 § 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L 141 z 30.04.2004), jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki nie będą zatwierdzone w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie skarżący dokonał korekty wniosku dopiero w wyniku przeprowadzonej przez organ kontroli i wezwania do złożenia wyjaśnień, dlatego też korekta nie mogła zostać uwzględniona. Należy również zgodzić się z organem, iż K.K. składając wniosek o przyznanie płatności złożył zarazem oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania dopłat. Wobec powyższego winien mieć świadomość, iż wskazanie we wniosku zawyżonej powierzchni działek oraz korekta wniosku dokonana dopiero w rezultacie wykrytych w trakcie kontroli organu nieprawidłowości, będzie wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla wnioskodawcy. Uwzględniając powyższe rozważania brak jest warunków, aby kwestionować zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zarówno pod kątem zgodności z prawem procesowym, jak i prawem materialnym. Dlatego Sąd nie podzielił zarzutów skargi i uznając je za nieuzasadnione na podstawie przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.