V SA/Wa 979/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi małoletniej A. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L.M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie: udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: – odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w całości W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy małoletnia A. K. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego L. M. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z uzasadnienia wniosku wynika, że małoletnia A. K. wraz z małoletnią siostrą pozostają na utrzymaniu matki – L.M.. Podstawę utrzymania rodziny stanowią dochody uzyskiwane przez matkę na podstawie umowy o pracę w wysokości 2161 zł netto. Wynagrodzenie jest przeznaczane na utrzymanie rodziny. Ponieważ oświadczenie złożone we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie było wystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z 18 lipca 2011 r. przedstawiciel ustawowy małoletniej został wezwany do złożenia dodatkowych dokumentów oraz udzielenia dodatkowych informacji - w terminie 7 dni, pod rygorem ujemnych skutków prawnych. Wezwanie doręczono w dniu 2 sierpnia 2011 r. W wyznaczonym terminie nie złożono dodatkowego oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie skarżąca reprezentowana przez matkę jako przedstawiciela ustawowego, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w całości. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać wnioskodawcę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez niego okoliczności. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącej złożonym na urzędowym formularzu PPF było niewystarczające do oceny, czy strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącej do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jej sytuacji majątkowej. Mając jednak na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez przedstawiciela ustawowego małoletniej A. K. wykonane w zakreślonym terminie, uznać należy, iż nie wykazała ona, że ustawowa przesłanka przyznania prawa pomocy w odniesieniu do jej osoby wystąpiła. Matka skarżącej wskazała, że sama zarabia na utrzymanie rodziny. Miesięczny dochód netto z tytułu wykonywanej pracy wynosi 2161 zł. Nie można więc stwierdzić, że skarżąca nie dysponuje środkami na poniesienie jakichkolwiek kosztów sądowych. Wobec niewywiązania się z obowiązku przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów (w tym zeznań podatkowych, wyciągów bankowych) należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, iż prawo pomocy jej przysługuje. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 postanowiono jak w sentencji.