V SA/Wa 980/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska - Szary (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2009 r. sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie: przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości. oddala skargę W dniu 15 maja 2008 r., K.K. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 r. Przeprowadzona przez organ kontrola wskazała na nieprawidłowości dotyczące powierzchni wskazanych we wniosku działek (wnioskodawca zadeklarował powierzchnię [...] ha zaś organ w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdził [...] ha). Ponadto – jak wykazała kontrola krzyżowa – ujęte we wniosku K.K. działki o nr ewidencyjnych [...] i [...], zostały wskazane także we wniosku innego producenta rolnego. Wobec powyższego, pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. organ wezwał skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień. W dniu 5 lutego 2009 r., K.K. przedłożył korektę do wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z [...] ha na [...] ha. Wyjaśnił również (oświadczenie z 24 lutego 2009 r.), iż na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...], które dzierżawi na podstawie umowy z 2006 r., ostatni raz zasiewu dokonał na początku sierpnia 2007 r. Jednakże z uwagi na ustalenia pomiędzy dotychczasowym i nowy właścicielem dzierżawionych działek, w 2008 r. nie mógł zebrać plonów. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. – z uwagi na stwierdzone nieprawidłowości – przyznał wnioskodawcy płatność z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w pomniejszonej wysokości. W wyniku rozpatrzenia odwołania od ww. rozstrzygnięcia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego, decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołując treść § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 68, poz. 448) wskazał, iż płatność (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha. Mając na uwadze powyższe wskazano, że K.K. nie był faktycznym użytkownikiem wskazanych we wniosku działek rolnych ([...] i [...]) położonych na działkach o numerach ewidencyjnych [...] oraz [...]. Powyższą okoliczność potwierdził sam skarżący w oświadczeniu z dnia 24 lutego 2009 r. W związku z powyższym podkreślono, że skarżący we wniosku o płatności ONW zadeklarował powierzchnię [...] ha zaś powierzchnia stwierdzona przez organ wyniosła [...] ha. W związku ze zmniejszeniem deklarowanej powierzchni działek rolnych różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła 1,6 ha, tj. 23,29%, co – na podstawie art. 138 ust. 1 akapit 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. (Dz.Urz.WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.) i art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. (Dz. Urz. UE. L. 368, z 23.12.2006, str. 74) stanowiło podstawę do przyznania wnioskowanej płatności w wysokości pomniejszonej o dwukrotność wykrytej różnicy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K.K. wskazał, iż nigdy nie deklarował działki ewidencyjnej nr [...] do płatności ONW. Następnie zaznaczył, iż z uwagi na fakt, że nie udostępniono mu do wglądu złożonego przez niego wniosku, nie wie co wniosek ten zawiera. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola taka jest dokonywana w oparciu o stan faktyczny sprawy i przepisy prawne statuujące podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, obowiązujące w dacie podejmowania zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności (art. 133 p.p.s.a.). Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organu nie dały podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku wad postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Takich naruszeń w rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy w dniu 15 maja 2008 r., K.K. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 r. W dniu 5 lutego 2009 r., przedłożył korektę do wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z [...] ha na [...] ha. Wyjaśnił również (oświadczenie z 24 lutego 2009 r.), iż na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...], które dzierżawi na podstawie umowy z 2006 r., ostatni raz zasiewu dokonał na początku sierpnia 2007 r., jednakże z uwagi na ustalenia pomiędzy dotychczasowym i nowy właścicielem dzierżawionych działek, w 2008 r. nie mógł zebrać plonów. Zgodnie z § 2 ust. 2 Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 68, poz. 448) płatność ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003 r., str. 1, z późn. zm.) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha. Wobec powyższego podkreślić należy, iż wydanie decyzji o przyznaniu płatności z tytułu ONW uzależnione jest m.in. od uprzedniego ustalenia przez organ, że ubiegający się o płatności wnioskodawca faktycznie zajmuje się użytkowaniem określonych we wniosku działek rolnych (por. wyrok NSA z dnia 18 marca 2008 r., sygn. akt II GSK 436/07). W tym miejscu wyjaśnić należy, iż Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń poczynionych przez organy orzekające w sprawie. Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie materiałów, K.K. nie był faktycznym użytkownikiem zadeklarowanych we wniosku działek rolnych [...] i [...] położonych na działkach ewidencyjnych o nr [...] oraz [...]. Powyższą okoliczność potwierdził sam skarżący (oświadczenie z 24 lutego 2009 r., str. 46 akt administracyjnych), wskazując, iż na działkach o nr [...] i [...], które dzierżawił na podstawie umowy z 2006 r., ostatni raz zasiewu dokonał na początku sierpnia 2007 r., jednakże z uwagi na ustalenia pomiędzy dotychczasowym i nowy właścicielem dzierżawionych działek, w 2008 r. nie mógł zebrać plonów. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż K.K. we wniosku z dnia 15 maja 2008 r. zwrócił się o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 r., wskazując w nim działki rolne ([...] – [...] ha i [...] – [...] ha położone na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...]), których faktycznie nie użytkował. Jednocześnie jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w związku z wezwaniem do złożenia wyjaśnień dotyczących wskazanych przez organ nieprawidłowości, skarżący złożył korektę wniosku, w której zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z [...] ha na [...] ha. W świetle powyższego wskazać należy, że ujęta we wniosku z dnia 15 maja 2008 r. o przyznanie płatności ONW powierzchnia działek została przez skarżącego zawyżona. Prawidłowo zatem organ – mając na uwadze stan faktyczny sprawy – na podstawie art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz.Urz.WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.) i art. 50 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz.Urz.UE.L. 141 z 30.04.2004) przyznał wnioskowaną płatność w wysokości pomniejszonej o dwukrotność wykrytej różnicy. Zgodnie bowiem z treścią ww. art. 138 ust. 1 ww. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29 października 2004 r. jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do płatności ONW a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota jaka ma być przyznana w danym roku zostaje pomniejszona o dwukrotność wykrytej różnicy. W przedmiotowej sprawie różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną - [...] a stwierdzoną - [...] ha wyniosła 1,6 ha, co stanowi 23,29%. Odnosząc się do treści skargi zaznaczyć również należy, że skarżący podniósł zarzut, iż nigdy nie zwracał się o przyznanie płatności do działki o nr [...], a pomimo to, działka ta została wykazana w jego wniosku. Nadmienił również, że nie wie co dokładnie zawiera jego wniosek, gdyż nie okazano mu złożonego przez niego wniosku. W ocenie Sądu powyższy zarzutu jest bezzasadny. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, iż prowadzone przez organ postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 15 maja 2008 r. Pismem z dnia 27 stycznia 2009 r. organ w związku z przeprowadzeniem kontroli i wykryciem nieścisłości wezwał skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień. W dniu 5 lutego 2009 r. skarżący złożył korektę wniesionego uprzednio wniosku. Zarówno w złożonym przez skarżącego wniosku z dnia 15 maja 2008 r. jak i dokonanej przez niego korekcie z dnia 5 lutego 2009 r., wnioskodawca zadeklarował działkę nr [...] (str. 4 i 32 akt administracyjnych). Wobec powyższego nieprawdą jest, iż skarżący nigdy nie występował o przyznanie płatności w odniesieniu do ww. działki. W toku prowadzonego przez organ postępowania skarżący podniósł, iż zarzucane mu zawyżenie wskazanych we wniosku powierzchni działek jest konsekwencją nieprawidłowego funkcjonowania organu, który miał trudności z wprowadzeniem do sytemu deklarowanych przez skarżącego powierzchni działek. Z powyższą argumentacją nie sposób się zgodzić. Podkreślić należy, iż organ orzekał w oparciu o złożone przez skarżącego dokumenty, zaś sam skarżący składając zarówno wniosek, jak i korektę, w której dokonał zmiany deklarowanej powierzchni działek rolnych, złożył swój podpis, potwierdzając tym samym prawidłowość zawartych w nim danych. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że korekta wniosku, w której skarżący zmniejszył powierzchnię działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] z deklarowanej [...] ha na [...] ha, została złożona dopiero po wezwaniu ARiMR (pismo z dnia 27 stycznia 2009 r. str. 27 akt administracyjnych), a więc po stwierdzeniu nieprawidłowości we wniosku. W myśl art. 15 § 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE nr L 141 z 30.04.2004), jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki nie będą zatwierdzone w odniesieniu do działek rolnych, w przypadku których wykryto nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie skarżący dokonał korekty wniosku dopiero w wyniku przeprowadzonej przez organ kontroli i wezwania do złożenia wyjaśnień, dlatego też korekta nie mogła zostać uwzględniona. Należy również zgodzić się z organem, iż K.K. składając wniosek o przyznanie płatności złożył zarazem oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania dopłat. Wobec powyższego winien mieć świadomość, iż wskazanie we wniosku zawyżonej powierzchni działek oraz korekta wniosku dokonana dopiero w rezultacie wykrytych w trakcie kontroli organu nieprawidłowości, będzie wiązać się z negatywnymi konsekwencjami dla wnioskodawcy. Uwzględniając powyższe rozważania brak jest warunków, aby kwestionować zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zarówno pod kątem zgodności z prawem procesowym, jak i prawem materialnym. Dlatego Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.