V SA/Wa 984/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania wykorzystanego z naruszeniem procedur p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S., dalej "skarżący" wniósł za pośrednictwem organu skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...]. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wobec możliwości wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że pismem z dnia [...] marca 2014 r. została poinformowana przez Ministra Finansów o wpisaniu na podstawie art. 210 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.. 2013.885 j.t.) do prowadzonego przez tego Ministra rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Strona skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja pociąga za sobą skutki zdecydowanie dalej idące aniżeli wyłącznie w zakresie zwrotu części otrzymanego dofinansowania. Otóż zaskarżona decyzja, bez wstrzymania jej wykonania, prowadzić będzie do sytuacji, w której strona skarżąca poprzez wpisanie do rejestru zostanie wykluczona z możliwości otrzymania środków na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, w których jest beneficjentem lub w stosunku do których zgłosiła wniosek o uzyskanie dofinansowania. Taka sytuacja prowadzi do wyrządzenia stronie skarżącej szkody w postaci wstrzymania płatności na jej rzecz, jako beneficjenta programów unijnych, jak również doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci wykluczenia strony skarżącej z udziału w programach, w ramach których złożyła wniosek o dofinansowanie lub zamierza aplikować w najbliższym czasie. Ponadto jak wskazała strona skarżąca wykluczenie z możliwości otrzymywania środków przeznaczonych na realizacje programów finansowych z udziałem środków europejskich, uniemożliwi rozszerzanie zakresu udzielanych świadczeń medycznych finansowanych ze środków publicznych zawartych na podstawie umów z Narodowym Funduszem Zdrowia. Ograniczy także konkurencyjność Szpitala na rynku świadczeń medycznych, między innymi dlatego, że brak wsparcia finansowego z udziałem środków europejskich uniemożliwi zakup nowego sprzętu i aparatury medycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla strony skarżącej w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że pismem z dnia [...] marca 2014 r. została poinformowana przez Ministra Finansów o wpisaniu na podstawie art. 210 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U.. 2013.885 j.t.) do prowadzonego przez tego Ministra rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Zdaniem Sądu strona skarżąca słusznie wskazała, że zaskarżona decyzja pociąga za sobą skutki zdecydowanie dalej idące aniżeli wyłącznie w zakresie zwrotu części otrzymanego dofinansowania. Zaskarżona decyzja, bez wstrzymania jej wykonania, prowadzić będzie do sytuacji, w której strona skarżąca poprzez wpisanie do rejestru zostanie wykluczona z możliwości otrzymania środków na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, w których jest beneficjentem lub w stosunku do których zgłosiła wniosek o uzyskanie dofinansowania. Taka sytuacja prowadzi do wyrządzenia stronie skarżącej szkody w postaci wstrzymania płatności na jej rzecz, jako beneficjenta programów unijnych, jak również doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci wykluczenia strony skarżącej z udziału w programach, w ramach których złożyła wniosek o dofinansowanie lub zamierza aplikować w najbliższym czasie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zasadnie, w tym względzie, wnioskodawca zwrócił uwagę, iż możliwość wyrządzenia szkody oraz zaistnienia nieodwracalnych skutków wynika z faktu, że podstawą wpisania skarżącego do ww. rejestru podmiotów wykluczonych jest zaskarżona decyzja. Wobec tego wstrzymanie - do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - wykonalności zaskarżonej decyzji prowadzić będzie do usunięcia skarżącego z ww. rejestru podmiotów wykluczonych, a tym samym umożliwi skarżącemu prawidłowe funkcjonowanie i realizowanie programów, w których jest beneficjentem. W ocenie Sądu niepozbawienie zaskarżonej decyzji waloru wykonalności prowadzić będzie do sytuacji, w której skarżącemu wyrządzona zostanie szkoda stanowiąca utracone dofinansowanie przyznawane w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Dodatkowo, niewstrzymanie wykonalności decyzji prowadzić będzie do sytuacji, w której skarżący nie będzie mógł się ubiegać o dofinansowanie w programach, w których nabór aktualnie jest w toku, bądź w najbliższym czasie nabór taki się rozpocznie. Ewentualne zaś uchylenie w toku postępowania sądowo administracyjnego decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie doprowadzi do sytuacji, w której skarżący zostanie dopuszczony do programów, które zostaną zamknięte przed wydaniem wyroku przez Sąd. Tym samym skutki te będą nieodwracalne dla skarżącego. Stanowisko Sądu w niniejszej sprawie znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Wojewódzkiego (postanowienie NSA z 8 maja 2014r., sygn. akt II GZ 193/14). Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.