V SA/Wa 986/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. na rzecz J.K. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] maja 2012 r. do Biura Powiatowego ARiMR w W. wpłynął wniosek producenta rolnego J. K. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Jak wynika z przedmiotowego wniosku, do płatności zgłoszone zostały grunty rolne położone w województwie [...], powiecie [...], gminie [...], obrębie ewidencyjnym [...], na działkach o nr ewidencyjnych: [...], o powierzchniach odpowiednio[...]. W dniu [...] sierpnia 2012 r. strona złożyła dokument wycofania części wniosku w zakresie działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych [...] (oznaczonych literami: [...]) o powierzchni odpowiednio: [...] ha. Weryfikując wniosek organ I instancji powiadomił stronę o zgłoszeniu przez innego wnioskodawcę do płatności na rok 2012 tych samych działek ewidencyjnych i powierzchni użytkowanych rolniczo, które w swoim wniosku na rok 2012 deklarowała strona. Z akt sprawy wynika bowiem, że do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. wpłynęło w dniu [...] czerwca 2012r. pismo pełnomocnika J. C. i A. C. informujące organ, że jego mocodawcy w dniu [...] maja 2012r, wystąpili z wnioskiem o płatności bezpośrednie do powyższych gruntów jako posiadacze zależni przedmiotowych nieruchomości na podstawie obowiązującej do [...] stycznia 2015r. umowy dzierżawy z Agencją Nieruchomości Rolnych. Organ I instancji poinformował stronę o możliwości wyjaśnienia sprawy i przedstawienia dowodów na okoliczność posiadania przez stronę zadeklarowanych do płatności gruntów rolnych. W toku postępowania strona do akt złożyła: - oświadczenie o posiadaniu gruntów rolnych przez właścicieli J. K., A. K., S.B., K. B., z dnia [...] sierpnia 2013 r. wraz z załącznikami: zaświadczeniem z Urzędu Gminy o figurowaniu w rejestrze podatkowym ww. właścicieli; - akt notarialny- umowę sprzedaży z dnia [...].11.2011 r., Rep. [...]; - umowę dzierżawy dnia [...].01.1995 r. wraz z aneksami ww. umowy; - pismo z dnia [...].12.2012 r.; - zaświadczenie z Urzędu Gminy C. z dnia [...].04.2012 r. o przeznaczeniu działek rolnych; - analizę szacunkową wartości rynkowej prawa służebności przesyłu oraz wysokości wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości C.- z kwietnia 2012r.; - wyniki badania gleby - z dnia [...].09.2012 r. i z dnia [...].08.2012 r.; - fakturę VAT nr [...] z dnia 10.08.2012 r.- dokumentująca zakup rzepaku; - umowę dzierżawy z dnia [...].08.2012 r.; - protokół przejęcia zabudowanej nieruchomości gruntowej, z dnia [...].07.2012 r.; - protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punków granicznych dla działki o nr [...] z dnia [...].09.2012 r. wraz z zawiadomieniami o postępowaniu związanym z wyznaczeniem granic; - zawiadomienie o wymiarze opłat z R. z dnia [...].10.2012 r. - zaświadczenie z U. z dnia [...].04.2012 r. i [...].08.2012 r. o figurowaniu- jako współwłaścicielki- J. K. w rejestrach podatków i opłat lokalnych (wraz z zaświadczeniami dot. pozostałych współwłaścicieli); - zaświadczenie z U. z dnia [...].10.2012 r. o figurowaniu gospodarstwa w rejestrach podatków i opłat lokalnych oraz o dokonaniu wpłaty raty; - decyzję nr [...] z dnia [...].01.2013 r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego; - decyzję Nr [...], z dnia [...].01.2012 r.; - zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach z dnia [...].10.2012 r.; - potwierdzenie opłaty podatku za III i IV kwartał 2012 r.; - postanowienie z dnia [...].09.2012 r., sygn. Akt [...]; - postanowienie z dnia [...].08.2012 r., sygn. Akt [...]; - kopie kart z książek obiektów budowlanych; -oświadczenie z dnia [...].03.2012 r. o rozwiązaniu umowy dzierżawy ze skutkiem natychmiastowym skierowane do P. C. wraz z potwierdzeniem odbioru pisma; - protokół przejęcia zabudowanej nieruchomości gruntowej z dnia [...].04.2012 r.; - zaświadczenia z Sądu Rejonowego dot. wykreślenia z księgi wieczystej prawa dzierżawy. Ponadto pismem z dnia [...] lutego 2013r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że jako współwłaścicielka w,w nieruchomości na podstawie umowy kupna – sprzedaży z zawartej [...] listopada 2011 r. z Agencją Nieruchomości Rolnych wypowiedziała ze skutkiem natychmiastowym z dniem [...] marca 2012r. umowę dzierżawy J., D. i A. C. i w kwietniu 2012 . wezwała dzierżawców do wydania nieruchomości. W rezultacie powyższego przedmiotowe grunty przejęła. Od tego też czasu dokonuje płatności podatku jak również gospodaruje tą nieruchomością. W dniu [...] kwietnia 2013 r. decyzją nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] w umorzył postępowanie w sprawie: - przyznania stronie jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej wnioskowanej płatności do działek: [...]; - przyznania stronie uzupełniającej płatności podstawowej w części dotyczącej płatności do działek [...]- a to ze względu na złożony w dniu [...].08.2013 r. (data wpływu do Biura) wniosek z zaznaczonym celem "wycofanie części". Jednocześnie ww. decyzją Kierownik Biura Powiatowego [...] odmówił przyznania J. K. płatności jednolitej oraz uzupełniającej co do niewycofanej części wniosku, nakładając dodatkowo sankcje. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził brak udowodnienia przez stronę przesłanki posiadania zadeklarowanych do płatności gruntów rolnych. W wyniku rozpatrzenia odwołania strony powyższa decyzja została w dniu [...] czerwca 2013 r. decyzją Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...]. uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. ponownie umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO) w części dotyczącej działki: [...] oraz odmówił przyznania stronie płatności jednolitej oraz uzupełniającej co do niewycofanej części wniosku, nakładając dodatkowo sankcje w wysokości odpowiednio: [...] zł i [...] zł. Organ I instancji wskazał, że na podstawie zgromadzonych dowodów, w tym oświadczeń drugiej strony konfliktu tj. A. C., J. C. oraz D. C., iż to oni użytkowali rolniczo sporne nieruchomości w roku 2012r., co zostało potwierdzone oświadczeniami świadków nie można jednoznacznie stwierdzić, że na dzień [...] maja 2012r. J. K. była faktycznym użytkownikiem zgłoszonych do płatności działek, a jedynie ich współwłaścicielem. W ocenie organu wnioskodawczyni nie przedstawiła dowodów wskazujących by w roku 2012 użytkowała rolniczo grunty tj. wykonywała zabiegi agrotechniczne , siała uprawy, zbierała plony. Ponadto w kontekście zaistniałego między stronami, jak wskazano "sporu prawnego" co do wypowiedzenia umowy dzierżawy nie można uznać jednoznacznie daty posiadania czy też użytkowania gruntu na dzień [...] maja 2012r. Zdaniem organu skoro świadkowie potwierdzili, że sporne działki były w 2012r. obsiewane przez D., A. oraz J. C., to oni ponieśli nakłady i koszty związane z produkcją. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli pełnomocnicy strony, wskazując na pominięcie przez organ I instancji dowodów przedstawionych przez wnioskodawczynię , zaniechanie czynnego poszukiwania dowodów przemawiających na okoliczność posiadania przez stronę gospodarstwa i naruszenie tym art. 7 i 77 k.p.a. oraz art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego, co miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, gdyż strona była posiadaczem działek zgłoszonych do płatności w roku 2012. Decyzją z [...] listopada 2013 r., nr [...], Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy oraz przepisy prawa mające w niniejszej sprawie zastosowanie. Organ wskazał, że z akt niniejszej sprawy wynika, że na mocy umowy dzierżawy z dnia [...] stycznia 1995 r. [...] pomiędzy Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, a A., D. i J. C., gospodarstwo C. oddane zostało w dzierżawę braciom C. do używania z prawem pobierania naturalnych pożytków. Ponadto dzierżawcy zobowiązani zostali do utrzymania na własny koszt przedmiotu dzierżawy przez okres jej trwania w taki sposób, aby jego poszczególne składniki nie ulegały pogorszeniu z wyjątkiem pogorszenia wynikającego z normalnego używania rzeczy, opłaty czynszu dzierżawnego, wszelkich obciążeń publiczno-prawnych związanych z przedmiotem dzierżawy, w tym podatku od nieruchomości, podatku rolnego oraz innych obciążeń w tym kosztów ubezpieczenia. Czynsz dzierżawny określony został w decytonach pszenicy. Aneksem nr 2 z dnia [...] lutego 1999 r. umowa dzierżawy zawarta dnia [...] stycznia 1995 r. została przedłużona o dalsze 20 lat- do dnia [...] stycznia 2015 r. Aneks nr 6 - z dnia [...] grudnia 2010 r. ujednolicił obowiązki i prawa dzierżawcy: prawo używania przedmiotu dzierżawy wraz z prawem pobierania pożytków, ponoszenie zobowiązań publiczno-prawnych i raportowanie o sytuacji finansowo-majątkowej, używanie przedmiotu umowy w zgodzie z prawem i prawidłową gospodarką, utrzymania na własny koszt przedmiotu dzierżawy przez okres jej trwania w taki sposób, aby jego poszczególne składniki nie ulegały pogorszeniu z wyjątkiem pogorszenia wynikającego z normalnego używania rzeczy, umożliwienie Wydzierżawiającemu co najmniej raz na 3 lata pobrania i zbadania na koszt Dzierżawcy próbek gruntu w celu ustalenia zasobności gleb w składniki pokarmowe i oceny zawartości substancji szkodliwych. W razie rozwiązania umowy Dzierżawca zobowiązuje się wydać nieruchomość w terminie wskazanym przez Wydzierżawiającego. W dniu [...] października 2011 r. J. K. i K. B. zawarli z A. B. umowę stałego zlecenia. Postanowienia umowy wskazują na powierzenie A. B. obowiązków m.in. związanych z uporządkowaniem stanu faktycznego gospodarstwa, monitorowaniem stanu prawnego oraz nadzoru nad gospodarowaniem przez dotychczasowych dzierżawców. W dniu [...] listopada 2011 r. aktem notarialnym [...] działki o nr: [...] położone w obrębie [...], jednostce ewid. C., zostały sprzedane w udziałach: A. K., S. B., K. B., J. K.. W dniu [...].11.2011 r. nastąpiło wydanie ww. działek współwłaścicielom. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. współwłaściciele spornych działek rozwiązali zawartą dnia [...].01.1995 r. za nr [...] umowę dzierżawy z P. C. Akta sprawy wskazują, że pismo rozwiązujące umowę zostało skutecznie doręczone dzierżawcom w dniu [...] kwietnia 2012 r. i taką datę, w ocenie organu odwoławczego należałoby przyjąć jako dzień rozwiązania umowy dzierżawy. Dalej organ wyjaśnił ,że dokumenty zgromadzone w sprawie wskazują, że przejęcie nieruchomości przez właścicieli nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2012 r. (protokół przejęcia). W piśmie z dnia [...].02.2013 r. pełnomocnik strony informuje bowiem organ I instancji o okolicznościach mających wpływ na przyznanie płatności, m.in. o fakcie, że od dnia [...] kwietnia 2013 r. właściciele nieruchomości dokonują opłat podatków i innych płatności związanych z gospodarowaniem nieruchomością, zaś pełnomocnicy właścicieli wykonywali na ich rzecz prace agrotechniczne (oczyszczenie pól, inwentaryzacja, odtworzenie granic, oczyszczenie rowów). Następnie organ ustalił, że na mocy umowy dzierżawy z dnia [...] sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości (w tym stroną niniejszego postępowania), a M. K. nieruchomość została oddana w dzierżawę M. K. Na mocy niniejszej umowy jej przedmiot oddany został dzierżawcy do używania wraz prawem pobierania pożytków naturalnych. Organ podkreślił, że z treści powyższych zapisów wynika, że z dniem [...].08.2012 r. przedmiotowa nieruchomość objęta została dzierżawą, której treść (treść umowy dzierżawy) w istocie nadaje dzierżawcy (nie współwłaścicielom a więc też nie stronie niniejszego postępowania) status posiadacza nieruchomości z prawem decydowania o jej rolniczym przeznaczeniu i wykorzystywaniu, z prawem decydowania o oddaniu w użytkowanie zależne, z przerzuconym obowiązkiem regulowania opłat, które winien ponosić jej właściciel. Akta sprawy wskazują, że opłaty składki członkowskiej na konserwację urządzeń melioracyjnych dokonał ze swojego rachunku dzierżawca – M.K. (pismo R. w C. z dnia [...].10.2012 r. oraz polecenie przelewu- duplikat). Akta sprawy wskazują, że nieruchomość przejęta została w posiadanie przez M. K. od współwłaścicieli - w dniu [...].07.2012 r. (protokół przejęcia). M. K. dokonywała zakupu rzepaku w sierpniu 2012 r. (faktura VAT nr [...]), jak również ona dokonała opłaty składki członkowskiej na konserwację urządzeń melioracji ( polecenie przelewu z dnia [...].10.2012 r.). W aktach sprawy znajdują się decyzja podatkowa nr [...] z dnia [...].01.2013 r. oraz nr [...] - ustalająca współwłaścicielom nieruchomości (w tym stronie) kwotę podatku i wysokość raty na rok 2012 i 2013, decyzja oraz zaświadczenie z dnia [...].10.2012 r. o nr [...], z którego treści wynika, że strona nie ma zaległości podatkowych, należy jednak zauważyć, do opłaty podatku współwłaściciele zobowiązują dzierżawcę nieruchomości- ma mocy postanowień umowy z dnia [...].08.2012 r., o których mowa wyżej, zaś opłaty podatku za III i IV kwartał roku 2012 dokonała A. B. (potwierdzenia przelewów). Organ zauważył, że w aktach sprawy znajdują się oświadczenia D., A. i J. C. z dnia [...].07.2012 r., z treści których wynika, że sporna nieruchomość została przez ww. w roku 2011/2012 obsiana - na podstawie obowiązującej umowy dzierżawy. Wskazani przez ww. świadkowie fakt powyższy potwierdzili podpisami. Organ odwoławczy stwierdził, iż nie znajduje podstaw do odmówienia wiarygodności niniejszemu oświadczeniu. Wbrew stanowisku strony, w ocenie organu odwoławczego świadkowie wywodzący się z lokalnej społeczności a więc, zamieszkujący i prowadzący działalność życiową w pobliżu gospodarstwa (sąsiedzi gospodarstwa oraz lokalny urzędnik) są wiarygodnymi źródłami dowodowymi na okoliczność ustalenia, kto wykonywał prace na spornych działkach w roku 2012. Okoliczności, o których mowa wyżej- stwierdzone na podstawie akt niniejszego postępowania, w ocenie organu odwoławczego jednoznacznie wskazują że strona w roku 2012 stała się posiadaczem zadeklarowanych we wniosku działek –od [...] kwietnia 2012 r. bowiem w tym dniu przejęła przedmiot dzierżawy od braci C. lecz posiadanie to w ciągu roku 2012- utraciła ([...] lipca działki wydane zostały M. K.). Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, że strona z nie posiadała spornych działek przez cały rok kalendarzowy- co, jak wskazano wyżej, uprawniałoby ją do uzyskania płatności do tych gruntów za rok 2012. Zdaniem organu posiadanie strony było sporadyczne i - wbrew jej twierdzeniom- nie charakteryzowało się trwałością ani też wolą trwania w zamiarze władania. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że strona posiadała gospodarstwo zgłoszone do płatności, lecz posiadanie to utraciła przed końcem roku kalendarzowego, za który wystąpiła o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a skoro tak- płatności te nie powinny być stronie przyznane, strona bowiem nie spełniła przesłanek z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach. Odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia w niniejszej sprawie kontroli na miejscu, organ wyjaśnił, powołując w tym zakresie stosowne przepisy że organ prowadzący postępowanie z wniosku rolnika o przyznanie płatności, w trakcie postępowania wyjaśniającego ma możliwość weryfikacji deklaracji zawartych we wniosku, jak i ustaleń systemowych, poprzez wykorzystanie wszelkich, zgodnych z prawem narzędzi, w tym kontroli na miejscu. Celem kontroli na miejscu jest jednak zweryfikowanie danych zadeklarowanych we wniosku, tj. powierzchni działki, jej rolniczego wykorzystania (uprawy/grupy upraw), nie zaś ustalenie faktycznego użytkownika działek. Kontrola na miejscu, mając na uwadze jej cel, nie jest narzędziem odpowiednim do ustalenia, posiadacza działek. Organ odwoławczy podkreślił, że strona niniejszego postępowania w krótkim okresie czasu w roku 2012 była posiadaczem działek rolnych zgłoszonych we wniosku, lecz posiadanie to utraciła. Zasadnicza okoliczność - posiadania działek rolnych zadeklarowanych we wniosku strony jest ponad wszelką wątpliwość możliwa do ustalenia na podstawie posiadanych przez organa ARiMR akt przedmiotowej sprawy i jest dostatecznie wyjaśniona. Mając to na uwadze, jak również mając na uwadze wskazaną wyżej nieadekwatność środka dowodowego w postaci kontroli na miejscu - dla ustalenia faktycznego posiadacza spornych działek, organ odwoławczy uznał, za uzasadnione zaniechanie przeprowadzenia kontroli na miejscu w przedmiotowej sprawie. Dalej, w nawiązaniu do treści odwołania strony organ odwoławczy wskazał, że obszerna dokumentacja przedstawiona przez stronę stanowiła oparcie dla poczynionych przez organa ARiMR ustaleń faktycznych. Dokumentacja ta w ocenie organu odwoławczego pozwoliła na jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy, przy czym, wbrew twierdzeniom strony- na organach ARiMR nie spoczywał obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia strony do otrzymania płatności bezpośrednich. Ciężar udowodnienia faktu, jak stanowi art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach - spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego obowiązek organów został ograniczony jedynie do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę, czy też innych uczestników postępowania - co w przedmiotowym postępowaniu zostało uczynione. Dalej podkreślono, że dokonana przez organa ARiMR ocena stanu faktycznego jest oceną swobodną, opartą na własnej ocenie wyników postępowania dowodowego- zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 k.p.a., nie jest jednak, wbrew twierdzeniu strony- oceną dowolną. Dyrektor stwierdził, że co prawda organ I instancji w sposób nieco lakoniczny uzasadnił swe rozstrzygnięcie, jednak zasadnicze ustalenie, że strona niniejszego postępowania nie spełniła przesłanki uzyskania płatności- daje się zweryfikować w oparciu o akta sprawy, wyjaśnienia organu i jego twierdzenia. Niezależnie jednak od powyższego, organ odwoławczy mając na uwadze treść art. 15 k.p.a., dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego. W jej wyniku ocena sprawy jest tożsama z oceną dokonaną przez organ I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z [...] listopada 2013 r., J. K. wniosła o uchylenie powyższej decyzji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj: art. 7 ustawy z dnia 27 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, poprzez odmowę przyznania Stronie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych pomimo spełnienia przez nią wszelkich wymaganych prawem warunków do ich otrzymania. II. naruszenie przepisów postępowania , które miało istotny wpływ na wynik, tj: • art. 79, 82, 83 k.p.a poprzez nieprzeprowadzenie w niniejszej sprawie dowodu z zeznań świadków i uznanie za takie zeznania złożonych przez określone osoby oświadczeń na piśmie co pozbawiło Stronę gwarancji procesowych wynikających z art. 79 i 82 i 83 k.p.a., • art. 32, 33 i 40 § 2 k.p.a., poprzez pomijanie przez organ ustanowionego w sprawie pełnomocnika, • art. 107 k.p.a. poprzez brak odniesienia się w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, • art. 10 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie. W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor rozwinął przedstawione wyżej zarzuty podnosząc, między innymi, że organy administracji w niniejszej sprawie całkowicie arbitralnie przyznały uprawnienie należne wnioskodawczyni innym osobom: J., A. oraz D. C., wskazując jako podstawę faktyczną między innymi oświadczenia złożone przez P. C. jedynie informujące organ, iż to oni użytkowali rolniczo w 2012r. sporne działki. Skarżąca podniosła, zarzucając brak przesłuchania w sprawie świadków, iż już w odwołaniu kwestionowała wartość dowodową złożonych oświadczeń. Zarzucając naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym skarżąca wyjaśniła, iż z tego powodu nie przedstawiła organowi prowadzącemu postępowanie oświadczeń osób fizycznych, iż to ona użytkowała grunt rolniczo w okresie objętym wnioskiem. Załączyła do skargi, jak podała oświadczenia osób realizujących na przedmiotowym gruncie czynności w celu utrzymywania go w dobrej kulturze rolnej jak i oświadczenia sąsiadów. Ponadto na dowód, iż to ona sprawowała nad gruntem fizyczne władztwo o charakterze trwałym, nie godząc się na używanie tego gruntu przez kogokolwiek innego skarżąca załączyła 2 zbiorcze informacje dotyczące interwencji podejmowanych na przedmiotowej nieruchomości przez Policję w związku z naruszaniem jej posiadania przez P. C. Ponadto podniosła, że nawet w świetle ustaleń samego organu odwoławczego przyjęto, iż to skarżąca posiadała w dniu [...] maja 2012r. grunt, co do którego wnioskowała o płatność. Jednocześnie, jak podkreśliła organy w sprawie nie kwestionowały tego, iż wszystkie grunty objęte wnioskiem skarżącej utrzymywane były zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. W świetle powyższego, jak wskazała spełniła wymogi do otrzymania płatności, o których mowa w art. 7 ustawy. Również, zdaniem skarżącej wbrew twierdzeniom organu nie utraciła przy tym posiadania przedmiotowych gruntów zawierając umowę dzierżawy bowiem zgodnie z jej warunkami wszystkie czynności wykonywane na gruncie przez M. K. również odbywały się w imieniu skarżącej, a ponadto w dniu [...] sierpnia 2012r. J. K. i M. K. zawarły umowę o wspólnym gospodarowaniu, której odpis dołączono do skargi, gdzie jak wskazano wyraźnie potwierdziły, kto jest posiadaczem spornej nieruchomości oraz uprawnionym do dopłat. Wnioskodawczyni zwróciła też uwagę, iż jak wynika z zaskarżonej decyzji przyczyną odmowy przyznania jej płatności jest, w ocenie Agencji ta okoliczność, iż strona nie posiadała tego gruntu nieprzerwanie przez cały rok 2012 mimo że posiadała go na dzień [...] maja 2012r. W tej sytuacji logicznie rzecz biorąc płatności do przedmiotowego gruntu nie powinien otrzymać żaden podmiot bowiem nie posiadał gruntu na dzień [...] maja 2013r. (skoro na ten dzień posiadała go skarżąca ), a zarazem nie posiadał gruntu przez cały rok 2012. Strona natomiast zarzuciła, że zgodnie z jej wiedzą płatności bezpośrednie do tego gruntu zostały przyznane i wypłacone P.C. Zarzuciła, tym samym brak konsekwencji w postępowaniu organu i nielogiczność wywodu zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mającego wyjaśnić przyczyny odmowy przyznania płatności stronie skarżącej. Zdaniem strony nieprzejednane stanowisko Agencji w sprawie niniejszej wynika wyłącznie z faktu, iż przyznano i wypłacono płatności do przedmiotowego gruntu innym osobom i przyznanie ich skarżącej pomimo przemawiającego materiału dowodowego spowodowałoby komplikacje dla ARIMR. Pismem procesowym z [...] października 2012r. drugi pełnomocnik skarżącej przyłączając się zasadniczo do stanowiska zawartego w skardze uzupełnił i rozszerzył uzasadnienie przedstawionych uprzednio zarzutów, w szczególności w zakresie dowolności poczynionych przez organ ustaleń co do posiadania przez skarżącą nieruchomości jedynie przez pewną część badanego okresu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: I. Po rozpoznaniu skargi Sąd uznał, iż zasługuje ona na uwzględnienie mimo że nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się trafne. Jednakże przed odniesieniem się do nich Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest kontrola legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też przepisy postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Badając niniejszą sprawę w ramach ww. przepisów i w oparciu o akta sprawy zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji w zakresie ustalenia stanu faktycznego doszło do naruszenia przepisów procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje jej uchyleniem na podstawie art. 145 §1 pkt 1 li c p.p.s.a. II. Rozpatrywana sprawa dotyczy oceny zasadności odmowy przyznania skarżącej J. K. płatności bezpośrednich na rok 2012. W stanie faktycznym sprawy poza sporem pozostaje, iż trakcie weryfikowania złożonego w dniu [...] maja 2012r. do Biura Powiatowego ARiMR w W. wniosku o płatności bezpośrednie do gruntów pochodzących z byłego P. przez skarżącą (będącą co nie podlega kwestii od [...] listopada 2011r. współwłaścicielką przedmiotowych gruntów), do Biura Powiatowego ARIMR w P. wnioski o płatność bezpośrednią do tych samych gruntów złożyły w przewidzianym ustawą terminie również inne osoby: J., A. i D. C. wywodząc swe uprawnienia z racji posiadania i rolniczego użytkowania przedmiotowych nieruchomości na podstawie u umowy dzierżawy, zawartej z Agencją Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa, obowiązującej do stycznia 2015r. Rozstrzygając spór o zasadność wniosku, w toku prowadzonego postępowania organ Agencji sprawy winien zatem ustalić, w oparciu o przesłanki określone w art. 7 ust 1 i 1 a, mającej w sprawie zastosowanie ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach bezpośrednich w ramach systemów wsparcia bezpośredniego ( Dz. U . Nr 170 poz. 1051 ze zm. ) dalej jako "ustawa o płatnościach" lub " u.p.b.", czy skarżąca spełnia warunki do przyznania płatności, tym bardziej, że o przyznanie płatności do tych samych gruntów wystąpili jeszcze inni rolnicy. Wskazać w tym miejscu wypada, że postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej prowadzone jest bowiem na wniosek rolnika, który spełnia łącznie następujące przesłanki: - posiada w dniu 31 maja danego roku grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, o łącznej powierzchni działek rolnych nie mniejszej niż 1 ha; - wszystkie grunty rolne utrzymywane są zgodnie z normami, tj. w dobrej kulturze rolnej przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska - przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek; - przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; - został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wskazać należy, że ustawodawca posługuje się pojęciem posiadania w cywilnoprawnym znaczeniu, rozróżniając posiadanie samoistne i zależne w rozumieniu przepisów art. 336-352 k.c. Ustawodawca na posiadanie, jako ustawową przesłankę warunkującą rozpoznanie wniosku, odnosi to pojęcie do posiadania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego Do wykładni przepisów u.p.b. zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem nie znajduje natomiast zastosowania, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej, kodeksowa fikcja prawna, dotycząca ciągłości posiadania, dla oceny stanu posiadania gruntów rolnych w dniu 31 maja. Poza posiadaniem ustawodawca wymaga utrzymywania gruntów rolnych zgodnie z normami, co wyraźnie wskazuje na faktyczne, rzeczywiste posiadanie (władanie) gruntami rolnymi w dniu 31 maja roku, w którym jest składany wniosek .Wymóg posiadania przez wnioskodawcę tytułu prawnego do gruntów nie został sformułowany w żadnym przepisie u.p.b. Dla przyznania płatności istotne jest zatem czy wnioskodawca faktycznie włada gruntem, przy spełnieniu wymogów kwalifikacyjnych z u.p.b. Wnioskodawca nie musi zatem wykazać, że przysługuje mu prawo do gruntu, a jedynie, że faktycznie posiada w dniu 31 maja wnioskowane grunty rolne i utrzymuje je zgodnie z normami. przestrzegając wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; Jak wynika również z utrwalonego i niekwestionowanego już orzecznictwa płatności obszarowe i uzupełniające nie przysługują wyłącznie z tytułu posiadania gruntów rolnych, ale z tytułu posiadania związanego z prowadzeniem działalności rolniczej. Zatem w sprawie niniejszej zasadniczą kwestią podlegająca ustaleniu dla zbadania zasadności wniosku skarżącej było to czy skarżąca posiadała w dniu 31 maja 2012r,. grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa oraz czy grunty te utrzymywała w dobrej kulturze przez rok objęty wnioskiem. Podkreślić w tym miejscu wypada również, że zgodnie z art. 21 ust 5a u.p.b. w brzmieniu obowiązującym w sprawie, w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 82 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1122/2009, które zostało dokonane po dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności te przysługują przekazującemu, jeżeli są spełnione warunki do ich przyznania. Przytoczone wyżej przepisy prawa materialnego mające zastosowanie w sprawie nie budzą wątpliwości i miedzy stronami brak jest sporu co do ich interpretacji. Zatem badając legalność zaskarżonej decyzji należy ustalić czy w sprawie prawidłowo ustalony został stan faktyczny, w oparciu o który zastosowane zostało prawo materialne. Przypomnieć również wypada, że w postępowaniu w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych organy administracji publicznej stoją na straży praworządności (art. 3 ust. 2 pkt 1u.p.b.). Potwierdzona została zatem podstawowa zasada k.p.a. - zasada praworządności, zwana także zasadą legalności i praworządności. Stanowiąc w art. 3 ust. 2 pkt 2u.p.b., że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w części 2 art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Konsekwencją odejścia od zasady prawdy obiektywnej jest również rezygnacja z zasady postępowania dowodowego, wyrażonej w art. 77 k.p.a. Stosownie do powyższego przepisu k.p.a., na organ administracji publicznej nałożony został obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, przy czym obowiązek ten należy rozumieć w ten sposób, że organ albo czyni to z własnej inicjatywy, jeżeli uważa za konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albo gromadzi w aktach sprawy dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Zatem to organy administracji publicznej "podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy", aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W art. 3 ust. 2 pkt 2 u.p.b. obowiązek ten został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego (całego), wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania. Na ARiMR nie ciąży natomiast, jak zasadnie przyjęto w decyzji obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Nie oznacza to jak wskazano wyżej odejścia od wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. III. W zakresie powyższego nie daje się obronić stanowisko organu, wg którego prawidłowo ustalony został stan faktyczny sprawy. Organy Agencji prowadząc postępowanie wyjaśniające dysponowały szeregiem dowodów i dokumentów przedłożonych zarówno przez stronę ubiegającą się o płatności: jej pisemnymi wyjaśnieniami co do posiadania przez nią spornych gruntów, jak również pisemnymi wyjaśnieniami D. , A. i J. C., iż to oni w roku 2011/2012 byli dzierżawcami i posiadaczami gruntów, uprawnionymi do płatności za rok 2012. Pisemne ich oświadczenia, z dnia [...] lipca 2012r., którymi dysponowały organy obu instancji ( k 7,8,9,akt adm. ) zawierają potwierdzenia świadków o dokonaniu siewu na w.w działkach. Z dokumentów tych nie wynika, jednakże o jakim konkretnie okresie roku 2012 mówią świadkowie. Opierając się na dokumentach i oświadczeniach, złożonych przez zarówno stronę niniejszego postępowania jak i P C., zawierających sprzeczne ze sobą informacje co do posiadania i użytkowania spornych nieruchomości na dzień 31 maja 2012r. organy obu instancji jednogłośnie odmawiając skarżącej płatności uczyniły to w oparciu o odmiennie ustalony stan faktyczny. Organ I instancji ustalił bowiem, iż J. K. nie posiadała gruntów rolnych na dzień 31 maja 2012r. bowiem uznał za wiarygodne oświadczenia J., A. i D. C. potwierdzone przez świadków. Uzasadnieniem takiego stanu rzeczy było uznanie ich za wiarygodne ze względu na zamieszkanie świadków i uprawianie przez nich gruntów w tej samej miejscowości. Biorąc pod uwagę, iż oświadczenia P. C. potwierdzone przez świadków są lakoniczne i nie odnoszą się do konkretnego okresu roku 2012 rzeczą organu było wobec złożenia przez skarżącą sprzecznych z nimi dowodów i twierdzeń między innymi co do wypowiedzenia umowy dzierżawy i przejęcia przez nią nieruchomości w kwietniu 2012r. ich skonfrontowanie i przeprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego poprzez przesłuchanie świadków w trybie art. 79 kpa ,co podnosi w skardze jej autor bądź w trybie przeprowadzenia rozprawy administracyjnej w oparciu o art. 89 § i § 2 kpa. Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie strona w odwołaniu kwestionowała wartość dowodową złożonych oświadczeń i wnosiła o ich weryfikację poprzez bezpośrednie przesłuchanie świadków. Organ odwoławczy podzielając rozstrzygnięcie organu I instancji co do odmowy przyznania skarżącej płatności w oparciu o ten sam materiał dowodowy ustalił natomiast, jedynie w oparciu o znajdujące się w aktach dokumenty, że skarżąca posiadała gospodarstwo zgłoszone do płatności oraz że grunt, co do którego wnioskowała o płatność posiadała w dniu 31 maja 2012r. a zatem spełniła przesłankę o której mowa w art. 7 ust 1 pkt 1 u.p.b. Powyższych ustaleń Dyrektor dokonał na podstawie przede wszystkim dokumentu w postaci protokołu przejęcia nieruchomości z dnia [...] kwietnia 2012r., notabene sporządzonego bez udziału dzierżawców oraz informacji zawartej w piśmie pełnomocnika strony z [...] lutego 2013r., iż na gruncie prowadzone były po przejęciu na zlecenie właścicieli prace agrotechniczne. Zdaniem organu odwoławczego strona w roku 2012 stała się posiadaczem zadeklarowanych działek od [...] kwietnia 2012r. lecz posiadanie to utraciła [...] lipca 2012r. na rzecz M. K. w związku zawartą z nią umową dzierżawy. Powyższe ustalenia pozostają z kolei w sprzeczności ze stanowiskiem braci C., którzy występując z wnioskiem o płatność [...] maja 2012r. podtrzymują swoje uprawnienie do dopłat, a kierując do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. pismo z dnia [...] czerwca 2012r. zwracają się o wyjaśnienie, na jakiej podstawie przyjęty został wniosek skarżącej o płatności bezpośrednie do działek, które oni użytkują jako posiadacze zależni na podstawie umowy dzierżawy. Ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji również co do stanu posiadania spornych gruntów po 31 maja 2012r.pozostają także wsprzeczności i są niekonsekwentne wobec ustaleń Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P., który decyzjami z dnia [...] listopada 2012r. ( k19 i 20 akt adm.) przyznał A. C. i J.C. płatności bezpośrednie do spornych gruntów. Uznając bowiem za prawidłowe ustalenie, że skarżąca była posiadaczem spornych gruntów użytkując je rolniczo na dzień 31 maja 2012r. pozostający nią w konflikcie kontroli krzyżowej inni producenci rolni powinni zostać wykluczeni z przyznania płatności. Spór co do stanu posiadania na gruncie zarówno w dniu 31 maja 2012r. jak i w późniejszym okresie nie został przez skarżącą i P. C. zakończony skoro, jak wynika ze znajdujących się w aktach dokumentów postanowień Sądu Rejonowego w P. z [...] sierpnia 2012r. i [...] września 2012r. sygn. akt [...] toczyło się przed tym Sądem postępowanie z powództwa J. C., D. C. i A. C. przeciwko min J. K.o ochronę naruszonego posiadania. Uznając, odmiennie aniżeli organ I instancji, iż skarżąca posiadała, użytkując rolniczo przedmiotowe grunty rolne na dzień 31 maja 2012r. organ odwoławczy ustalił również, że posiadanie to skarżąca utraciła, gdyż w dniu [...] lipca 2012r. grunty te zostały wydane M. K. w związku z zawarciem umowy dzierżawy gospodarstwa i dlatego skarżącej płatności nie przysługują. Podkreślić w tym miejscu należy, że przy tak ustalonym stanie faktycznym ( nie uwzględniając wskazanych wyżej sprzeczności ) organ rozważając znaczenie zawarcia umowy dzierżawy pominął zapis art. 21ust 5 a ustawy o płatnościach, zgodnie z którym przypadku przekazania gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 82 ust. 1 lit. a rozporządzenia nr 1122/2009, które zostało dokonane po dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, płatności te przysługują przekazującemu, jeżeli są spełnione warunki do ich przyznania. Okoliczność ta w obecnym stanie rzeczy traci na znaczeniu z uwagi na to , iż według skarżącej nie utraciła ona posiadania wobec zawarcia z M. K. umowy o wspólnym gospodarowaniu, na okoliczność czego przedstawia stosowne dowody i oświadczenia świadków. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu brak, wbrew ustawowemu obowiązkowi wynikającemu z art. 3 ust 2 ustawy o płatnościach wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego doprowadził do niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego sprawy, w oparciu o który wydano zaskarżoną decyzję. Wbrew twierdzeniom organu zebrane w sprawie dowody nie były spójne czego wynikiem stał się odmiennie ustalony stan faktyczny przez organ I instancji oraz odwoławczy. Zebrane w sprawie dowody nie były też kompletne. Wymagały zatem dodatkowego postępowania dowodowego chociażby w postaci wyjaśnień skarżącej i pretendujących do płatności do tych samych gruntów P. C., jak również o ile okazałyby się niewystarczające zeznań świadków. Z powyższych względów, nie przesądzając ostatecznego wyniku, sprawa wymaga ponownego rozpoznania i dokonania w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy w oparciu o zgłoszone w sprawie dowody, w tym wyjaśnienia ubiegających się o płatności jednoznacznych ustaleń, czy skarżąca pozostająca w konflikcie kontroli krzyżowej z innymi producentami rolnymi - P. C., w świetle podnoszonych przez nich zastrzeżeń oraz zgłaszanych przez nią dowodów spełnia przesłanki przyznania płatności obszarowych na rok 2012 z uwzględnieniem, w pierwszej kolejności, czy na dzień 31 maja 2012r. rzeczywiście władała spornym gruntem rolniczo go użytkując oraz jaki był dalszy, po tej dacie los nieruchomości. Okoliczności te mają zasadnicze znaczenie dla ustalenia prawa do płatności bezpośrednich, tym bardziej, że spór o płatności do spornych gruntów rozciągnął się na wnioski na rok 2013 bowiem o płatność z ten rok do przedmiotowych gruntów ubiegają się ponownie P C. jak i M. K. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że dotyczące naruszenia prawa materialnego art. 7 ustawy o płatnościach wobec niewłaściwie ustalonego stanu faktycznego okazały się przedwczesne wobec tego nie podlegają rozpoznaniu. Niezasadny natomiast okazał się zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 10 kpa. Słusznie Dyrektor ARiMR zauważa, że stosownie do art. 3 ust 2 pkt 4 ustawy o płatnościach, organ zapewnia stronom czynny udział na każdym etapie postępowania - na ich żądanie. Zatem przepis ten wyłącza stosowanie w sprawach o przyznanie płatności przepisu art. 10 kpa. Również niezasadny, w ocenie Sądu okazał się zarzut celowego i świadomego pomijania ełnomocników strony, które miało wpływ na wynik sprawy. O ile istotnie nieprawidłowo zaskarżona decyzja skierowana została wyłącznie do strony, mimo że w jej treści wskazano pełnomocnika, pomyłka ta nie miała żadnego wpływu na wynik sprawy, gdyż powziąwszy o tym informację od pełnomocnika w zażaleniu na niezałatwienie sprawy, w dniu [...] lutego 2014r., organ niezwłocznie w dniu [...] lutego 2014r. przesłał decyzję pełnomocnikowi. Mając jednakże na uwadze wskazane uprzednio naruszenie prawa art. 3 ust 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy w oparciu o art.145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a