V SA/Wa 987/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-09-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i wydaleniu z terytorium RP ze względu na ryzyko trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego?Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności gdy wykonanie decyzji uniemożliwi skarżącemu udział w postępowaniu sądowym i skuteczną ochronę prawną. Wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy i wydaleniu z Polski jest zasadne, gdyż wykonanie decyzji pozbawiłoby skarżącego prawa do sądu i ochrony międzynarodowej.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z lutego 2010 r., która odmówiła jej nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz zgody na pobyt tolerowany, a także zarządziła jej wydalenie z Polski. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że umożliwi jej to udział w postępowaniu sądowym.Rozstrzygnięcie
Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2010 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji;
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2010 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu podniosła, że wstrzymanie wydalenia z terytorium Polski umożliwi jej wzięcie udziału w prowadzonym postępowaniu sądowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek należało uwzględnić z uwagi na fakt, iż w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącej w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 cyt. ustawy, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.
Zaskarżona decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie odmowy nadania skarżącej statusu uchodźcy oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany, jest tego typu decyzją, która nadaje się do wykonania.
Stwierdzić należy, że wyjazd skarżącej z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, pozbawi jej nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu, ale także sprawi, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona skarżącej ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna, albowiem nie zostanie jej udzielona ochrona międzynarodowa, zgodnie z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 515) oraz Protokołem Nowojorskim dotyczącym statusu uchodźców, sporządzonym w Nowym Jorku 31 stycznia 1967 r. (Dz. U. z 1991 r., Nr 119, poz. 517).
Biorąc więc pod uwagę i faktyczne i prawne następstwa, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, jak również cel, dla którego wprowadzona została do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określona w art. 63 § 3 instytucja wstrzymania wykonania decyzji, Sąd uznał, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji groziłby niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło