V SA/Wa 987/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska Sędzia NSA - Piotr Piszczek Sędzia WSA - Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2012 r. w przedmiocie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w K. na informację P. Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... grudnia 2010 r. Nr ... w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej; postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2012 r. sygn. akt VSA/Wa 987/11, 2. zasądzić od P. Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na rzecz B. Sp. z o.o. w K. kwotę ... zł (...) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. zwrócić nienależnie uiszczony wpis sądowy od zażalenia w wysokości 100 (sto) zł, (uiszczony ...09.2011 r. i wpisany w tym samym dniu do rejestru opłat sądowych WSA, pod poz. ...) na rzecz strony skarżącej – B. Sp. z o.o. w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 987/11, po rozpoznaniu skargi B. Spółki z o.o. w K. na informację P. Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia ... grudnia 2010 r., nr ..., w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej w punkcie 1. stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę G. Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w K. do ponownego rozpatrzenia protestu, w punkcie 2. zasądził od Ministra Rozwoju Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz B. Spółki z o.o. kwotę ... zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu ... września 2011 r. B. Spółka z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła zażalenie na zawarte w pkt 2 wyroku postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Wskazując jako podstawę prawną art. 194 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.., zwana dalej: p.p.s.a.), Spółka zaskarżyła powyższe postanowienie, którego przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania – w części obejmującej niezasądzoną kwotę ... zł. Poza szczegółowym przedstawieniem w sprawie zarzutów skarżąca podniosła, iż w pismach z dnia ... czerwca 2011 r. oraz z ... lipca 2011 r. złożyła spis kosztów postępowania i wniosła o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania przed Sądem I instancji oraz kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Spółka stwierdziła, że Sąd I instancji w ustnych motywach orzeczenia zapadłego w dniu 7 lipca 2011 r. wskazał, iż zasądzona tytułem kosztów zastępstwa procesowego została cała wnioskowana w pismach kwota, z wyłączeniem kwoty ... zł, tj. kwota ... zł. Zdaniem skarżącej, kwota wskazana w sentencji wyroku, wynosząca ... zł stanowi oczywistą omyłkę rachunkową, tym bardziej, iż z wyliczeń jasno wynika, że kwota ta obejmuje wszystkie żądane koszty, z wyłączeniem kwoty ... zł (na co wskazał WSA w ustnych motywach) oraz kwoty ...zł, stanowiącej opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, w wysokości pięciokrotności stawki minimalnej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Skarżąca stwierdziła, iż nie może jednoznacznie zweryfikować zasądzonych kosztów, gdyż Sąd uchylił się od zawarcia w uzasadnieniu wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania oraz wyjaśnienia z jakich tytułów koszty zostały zasądzone. Orzekając w sprawie na skutek złożonego w sprawie zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2011 r., sygn. akt II GZ 492/11 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W jego uzasadnieniu stwierdzono, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym w punkcie drugim zapadło rozstrzygnięcie w materii kosztów, nie zawiera ani podstawy prawnej ani żadnego uzasadnienia wydanego w tym przedmiocie postanowienia. W świetle tych okoliczności, zaskarżone postanowienie zawiera braki, co stanowi skutecznie postawiony zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Pismem z dnia ... grudnia 2011 r., wniesionym do WSA w Warszawie pełnomocnik skarżącej podtrzymując dotychczasowe wnioski wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania przed NSA obejmujących opłatę sądową w wysokości 100 zł (wpis od skargi kasacyjnej) oraz opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego (sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) w wysokości 120 zł. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponownie rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zasądził w pkt 1 postanowienia od Ministra Administracji i Cyfryzacji na rzecz B. Sp. z o.o. w K. kwotę ... zł (... i ... groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania, a w pkt 2 postanowienia zwrócił, na rzecz skarżącej, nienależnie uiszczony wpis sądowy od zażalenia w wysokości 100 (sto) zł, (uiszczony ....09.2011 r. i wpisany w tym samym dniu do rejestru opłat sądowych WSA, pod poz. ...). Na powyższe postanowienie Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł w przepisanym terminie zażalenie, w którym wniósł m.in. o uchylenie lub zmianę pkt 1 postanowienia Sądu z dnia 23 lutego 2012 r. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie to nie Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (obecnie Minister Administracji i Cyfryzacji) jako Instytucja Pośrednicząca był organem, którego informacja podlegała zaskarżeniu ale Instytucja Wdrażająca – ...ARP, która występowała w charakterze strony i której informacja o negatywnej ocenie została zaskarżona. Tym samym zasądzenie kosztów od organu, który w postępowaniu nie uczestniczył stanowi, w ocenie Ministra, naruszenie art. 200 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Dokonując autokontroli zaskarżonego postanowienia Sąd doszedł do przekonania, że złożone zażalenie jest oczywiście uzasadnione. Jak wynika z akt sprawy organem, który wydał zaskarżony do Sądu akt, jest P. Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, co znalazło wyraz również w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011 r. Zasądzenie zatem, na podstawie art. 200 p.p.s.a., od Ministra Administracji i Cyfryzacji, tj. od organu, który nie uczestniczył w wydaniu zaskarżonego przez B. Spółki z o.o. w K. aktu, stanowi o naruszeniu tego przepisu. Mając na uwadze treść art. 200 p.p.s.a. oraz stan prawny i faktyczny sprawy, za zasadne uznać należy zasądzenie kosztów od organu, którego informacja była przedmiotem rozpoznania tj. w przedmiotowej sprawie od P. Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Mając tym samym na uwadze, iż powyższe naruszenie przepisu art. 200 p.p.s.a. jest naruszeniem oczywistym, Sąd postanowił o uwzględnieniu, w tym zakresie, wniesionego w sprawie zażalenia. Przechodząc dalej do meritum i na nowo rozpoznając sprawę Sąd wyjaśnia, iż w myśl przepisu art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Jednocześnie, zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Mając na uwadze zakres przedmiotowy oraz charakter sprawy, taką też kwotę Sąd zasądził w niniejszym postanowieniu, nie znajdując podstaw do zwiększenia ustalonej w powyższym rozporządzeniu stawki minimalnej, nie uwzględniając tym samym wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w wysokości 1200 zł. Do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez radcę prawnego należy również zaliczyć wydatek poniesiony przez nią w związku z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (17 zł) oraz kwotę wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, jak też kwotę 30 zł stanowiącą opłatę za odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców. Na zasadzie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a powyższego rozporządzenia Sąd zasądził od organu kwotę 120 zł tytułem opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego (sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) oraz kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Do niezbędnych kosztów strony Sąd uznał również wydatki pełnomocnika obejmujące koszty przejazdu na odroczoną rozprawę z dnia 31 maja 2011 r. w wysokości 223 zł oraz na kolejną rozprawę z dnia 7 lipca 2011 r. w wysokości 234,50 zł. O zwrocie nienależnie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 225 w zw. z art. 227 § 2 p.p.s.a. Odnośnie wniosku pełnomocnika skarżącej dnia ... grudnia 2011 r. o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 listopada 2011 r. oddalając powyższy wniosek. Na marginesie Sąd dodatkowo wyjaśnia, że o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i w art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia w zakresie kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.