V SA/Wa 993/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie określenie wysokości zobowiązania z tytułu wpłat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na 2014 r. za lipiec 2014 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. WM. (zwane dalej "skarżącą" lub "WM") zaskarżyło do tut. Sądu decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2014 r., którą określono wysokość zobowiązania WM z tytułu wpłat do budżetu państwa z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw na 2013 r. za miesiąc grudzień 2013 r. na kwotę 55.112.112 zł. Z akt sprawy wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach wykazało stratę za ostatni rok obrotowy w wysokości 1.232.665.583,62 zł (skumulowany deficyt), zaś kwota długu na koniec kwartału 2014 r. wynosiła 1.644.965.737,64 zł i stanowiła 66,65 % planowanych w 2014 r. dochodów Województwa. W budżecie na rok 2015 ustalonym uchwałą sejmiku Województwa nr [...], określono nadwyżkę budżetu w kwocie 32.103.497 zł, która w całości przeznaczona jest na spłatę długu. W 2014 r. Województwo zmuszone było zaciągnąć pożyczkę długoterminową z budżetu państwa w wysokości 246.527.895 zł w związku z koniecznością spłaty zaległych rat z przeznaczeniem na część regionalną subwencji ogólnej dla województw za 2013 i 2014 r. Otrzymana pożyczka z budżetu państwa generuje koszty jej obsługi – w 2015 r. na spłatę odsetek od pożyczki zaplanowano kwotę 7.395.837 zł. Kwota planu wydatków na obsługę długu z tytułu kredytów długoterminowych, odsetek i obligacji w 2015 r. wynosi 82.101.961 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd miał tutaj na względzie, iż Skarżąca jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 40.262.930,09 zł spowodowałby znaczne zakłócenie w finansach województwa skutkujące dokonaniem w tym zakresie istotnych przesunięć środków przeznaczonych na realizację zaplanowanych w budżecie działań. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do obowiązków województwa. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.