V SA/Wa 994/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2009 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia ... maja 2009 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarstwa niskotowarowych; oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia ... maja 2009 r. Minister Rolnictwa Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezesa ARiMR) z dnia ... stycznia 2009 r. odmawiającą umorzenia Z. G. należności ustalonej decyzją Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia ... listopada 2008 r. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dyrektor ... Oddziału ARiMR w dniu ... listopada 2008 r. wydał decyzję nr ... o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych przez Z. G. płatności z tytułu wspierania gospodarstw niskotowarowych w wysokości .. zł powiększonej o odsetki. W dniu 3 grudnia 2008 r. strona złożyła wniosek o umorzenie ustalonej wyżej należności, który doprecyzowała w dniu 30 grudnia 2008 r. W toku postępowania organ ustalił, iż wnioskodawca utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości ... zł miesięcznie i że w orzeczeniu lekarza rzeczoznawcy KRUS orzeczono niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na okres ... Decyzją z ... stycznia 2009 r. Prezes Agencji odmówił wnioskodawcy umorzenia należności. Organ wskazał, że kwota, o której umorzenie wnosi strona przekracza wskazany w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej [Dz.U. Nr 107 poz. 733], dalej: rozporządzenia Rady Ministrów, limit w wysokości kwoty 100 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP na dzień stwierdzenia należności, podczas gdy zachowanie tego limitu jest przesłanką konieczną dla umorzenia należności. Po rozpatrzeniu złożonego przez stronę odwołania decyzją z dnia ... maja 2009 r. Nr ... Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i powtórzył argumentację Prezesa Agencji. Decyzję Ministra strona zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł że zaatakowała go nagła choroba, która zablokowała dalsze plany produkcyjne, wskutek czego został zmuszony do przekazania gospodarstwa synowi w dniu ... stycznia 2008 r. i obecnie otrzymuje jedynie rentę w wysokości ... zł, z czego połowę wydaje na leki. Do skargi załączone zostało orzeczenie lekarskie. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz. U. Nr 153, poz. 1269] oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej: p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby wadliwością zaskarżonej decyzji wymagającą jej wyeliminowania z obrotu prawnego na podstawie art. 145 p.p.s.a. Stosownie do treści § 4 rozporządzenia Rady Ministrów właściwy organ agencji płatniczej może umarzać należności pieniężne pochodzące z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej "Sekcja Gwarancji", Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy, o ile należność nie jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 100 euro przeliczonej na złote według średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wydania decyzji administracyjnej o ustaleniu należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków finansowych na wniosek dłużnika uzasadniony względami społecznymi lub gospodarczymi. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zadłużenie wnioskodawcy wynosi ... zł na dzień wydania decyzji z ... listopada 2008 r., co stanowi kwotę oczywiście wyższą od wskazanej w powołanym przepisie rozporządzenia, zatem organ słusznie uznał, że mimo słusznego uzasadnienia wniosku względami społecznymi (czego Sąd nie kwestionuje) nie można było orzec o umorzeniu należności. Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, iż organ uwzględnił zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły kumulatywnie przesłanki przewidziane w § 4 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, a wydane przez organy decyzje w przedmiocie odmowy umorzenia należności miały charakter związany. W tym stanie rzeczy i stosownie do treści przepisu art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był do oddalenia skargi.