V SA/Wa 996/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. A. wraz ze skargą na decyzję Rady do spraw Uchodźców z [...] marca 2009 r., wystąpił z wnioskiem (na urzędowym formularzu PPF z 8 maja 2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż nie posiada żadnego źródła dochodów, nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś utrzymuje się dzięki pomocy rodziny i przyjaciół. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek jest zasadny, bowiem cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Rozważając w powyższym kontekście charakter pomocy finansowej jaką uzyskuje od rodziny i przyjaciół, należało uznać, iż nie może być ona brana pod uwagę jako stałe źródło dochodów wnioskodawcy, czy też pomoc zorganizowaną, o określonej częstotliwości i stałej wysokości. Dodatkowo za udzieleniem prawa pomocy przemawia to, iż skarżący nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych, ani oszczędności pieniężnych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.