V SA/Wa 997/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku r. pr. M. K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 997/11 sprawy ze skargi J. W. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia: uzupełnić wyrok z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 997/11 w ten sposób, iż w sentencji wyroku w punkcie II ,,zasądzić od Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na rzecz J. W. kwotę 257 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego" zamiast ,,zasądza od Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na rzecz Jana Wojtczuka kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 997/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie I uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], natomiast w punkcie II zasądził od Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego na rzecz J. W.a kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 16 września 2011 r. wpłynęło do Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego r. pr. M. K. o uzupełnienie wyroku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Swój wniosek oparł na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący w skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania i ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego wg. stawek ustawowych na rzecz odwołującego się od zaskarżonego organu. Tym samym sprostał normie wynikającej z art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a, który mówi, że strona powinna najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia zgłosić wniosek o przyznanie należnych kosztów. Niedopełnienie tego warunku powoduje bowiem utratę prawa do zwrotu kosztów. W związku z powyższym wniosek pełnomocnika skarżącego r. pr. M. K. o uzupełnienie wyroku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych należy potraktować jako wniosek dotyczący zmiany wysokości kosztów postępowania sądowego. Zgodnie z art. 205 § 2. p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a. skarżący nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponieważ sprawa dotyczy ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym zwrotowi kosztów postępowania będą podlegały tylko koszty wynagrodzenia o których mowa w art. 205 § 2. p.p.s.a. i wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. nr 163 poz. 1349 ) zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Natomiast zgodnie z pkt 2 podstawą zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W niniejszej sprawie miał zastosowanie § 14 pkt 2 ust 1c ww. rozporządzenia który stanowi, iż w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawka minimalna wynosi 240 zł. Związku z powyższym Sąd postanowił zasądzić zwrot kosztów postępowania sądowego obejmujący zwrot wynagrodzenia wg ww. stawki, plus koszt pełnomocnictwa. Z powyższych względów na podstawie art. 157 § 1 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.