V SAB/Wa 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S.K. na bezczynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w przedmiocie niewydania decyzji w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego Pismem z [...] listopada 2012 r. (data nadania) S.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa polegającą na niewydaniu przez organ decyzji w przedmiocie umorzenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.K. na bezczynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, albowiem sprawa objęta skargą sprawa nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyznanie prawa pomocy nawet w takich sytuacjach, w których zachodzą ku temu przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, jest niedopuszczalne jeżeli zachodzi oczywista bezzasadność skargi. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, iż skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej "na pierwszy rzut oka" nie ulega wątpliwości, że nie może zostać uwzględniona. Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia na postawie art. 58 § 1 p.p.s.a. to znaczy jeżeli skarga jest niedopuszczalna (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 1110/11, lex nr 1120723). W przedmiotowej sprawie skarżący skarżył bezczynność Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w związku z niewydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie umorzenia kosztów zastępstwa procesowego zasądzonych od skarżącego na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej przez sąd powszechny postanowieniami Sądu Najwyższego z 6 czerwca 2012 r. (IV CZ 5/12 i IV CZ 17/12). Należności Skarbu Państwa z tytułu kosztów zastępstwa procesowego mają charakter cywilnoprawny. Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, ponieważ sprawa będąca jej przedmiotem nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), zatem należało uznać, że wystąpiły również podstawy do oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia