V SAB/Wa 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. Z. na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę R.Z. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] września 2016 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości oraz o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył zażalenia na bezczynność organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a wiec nie wyczerpał trybu poprzedzającego złożenie skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej również p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w art. 37 § 1 możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie to służy do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Jeżeli nie ma organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności, to stronie przysługuje środek w postaci wezwania organu pozostającego w bezczynności do usunięcia naruszania prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Środki prawne przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. są środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., które skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność. Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w Warszawie, tj. organu administracji, w stosunku do którego organem wyższego stopnia jest Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Dz.U z 2016 r., poz. 1512, j.t.). Warunkiem skutecznego wniesienia przedmiotowej skargi było więc uprzednie złożenie zażalenia na bezczynność organu do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku. W związku z powyższym należało uznać, że Skarżący, przed wniesieniem przedmiotowej skargi, nie wyczerpał środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.