V SAB/Wa 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, , Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Narodowego Centrum Badań i Rozwoju postanawia: odrzucić skargę. J. G., wnioskodawca w [...] Konkursie Programu Lider, Kierownik Projektu złożył do NCBR wniosek o finansowanie projektu Jednostki [...], nr [...] pt. "[...]" (zwany dalej "wnioskiem o finansowanie"). Wniosek o finansowanie został poddany procedurze konkursowej, która zgodnie z Regulaminem obejmowała ocenę formalną oraz II-stopniową ocenę merytoryczną, na którą składała się ocena dokonywana przez trzech recenzentów (I stopień) oraz rozmowa kwalifikacyjna przeprowadzana przez Zespół Kwalifikacyjny (II stopień). Wniosek o finansowanie uzyskał 79.00 pkt. W wyniku oceny wniosek nie został zakwalifikowany do II stopnia oceny merytorycznej bowiem Zespół Kwalifikacyjny zadecydował o zaproszeniu na rozmowę kwalifikacyjną wnioskodawców, których wnioski o finansowanie uzyskały średnią ocenę z trzech recenzji na poziomie 80.00 pkt albo uzyskały ocenę z dwóch recenzji na poziomie po 85.00 pkt i więcej, przy jednej ocenie z recenzji na poziomie niższym. Przy piśmie z [...] sierpnia 2014 r., wnioskodawcy została przekazana decyzja Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], o nieprzyznaniu środków finansowych jednostce [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in., że uzyskanie 79.00 pkt nie kwalifikuje wniosku o finansowanie do II stopnia oceny merytorycznej. Wnioskodawca został pouczony o prawie do złożenia odwołania do Komisji Odwoławczej Rady NCBR. Wnioskodawca w dniu [...] września 2014 r. złożył pismo zatytułowane "odwołanie" oraz pismo zatytułowane "protest", w których ustosunkował się do decyzji Dyrektora NCBR. W wyniku rozpoznania ww. pism Komisja Odwoławcza Rady NCBR w dniu [...] października 2014 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie negatywnego rozpoznania odwołania i protestu. Informację o powyższej uchwale przekazał Dyrektor NCBR w piśmie z dnia [...] grudnia 2014r., nr [...], doręczonym wnioskodawcy w dniu [...] grudnia 2014r. Do pisma nie dołączono jednakże przedmiotowej uchwały komisji odwoławczej. Wnioskodawca w dniu 5 stycznia 2015 r. wniósł do WSA w Warszawie zawarte w jednym piśmie: -skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Dyrektora NCBR z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie negatywnego rozpoznania odwołania wnosząc o uchylenie decyzji w całości i zasądzenie kosztów oraz - skargę na bezczynność Dyrektora NCBR w sprawie protestu złożonego dnia [...] września 2014 r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem co do zakończenia procedury oceny wniosku na I etapie oceny merytorycznej, skarżący podniósł brak szczegółowego uzasadnienia postępowania Komisji Odwoławczej i nie odniesienie się do żadnego z zarzutów stawianych przez niego w odwołaniu. Natomiast podnosząc w proteście zarzut formalny co do, jego zdaniem nieuprawnionej i nie znajdującej uzasadnienia w Regulaminie Konkursu zmiany procedury oceny wniosków w toku postępowania skarżący uznaje, że kwestie te winien rozpoznać Dyrektor NCBiR jako organ właściwy do rozstrzygania w sprawie protestu. Skoro tego nie uczynił do czasu złożenia skargi tj. nie rozpoznał protestu - pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w sprawie pisma zatytułowanego "protest", organ w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie. Wniosek o odrzucenie skargi organ uzasadnił niedopuszczalnością bowiem skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast złożony w dalszej kolejności ewentualny wniosek o oddalenie skargi na bezczynność Dyrektora NCBR dotyczącego wniosku o finansowanie nr [...] organ uzasadnił min tym, że Komisja Odwoławcza nie jest miejscem do rozstrzygania sporów opisanych w proteście. Jak wynika z treści pisma zatytułowanego jako "protest", dotyczyło ono Informacji Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r., stanowiącej rozstrzygnięcie o negatywnym wyniku I stopnia oceny merytorycznej, tym samym niezakwalifikowaniu wniosku o finansowanie do II stopnia oceny merytorycznej. Wskazano, że do tej samej Informacji Dyrektora NCBR odnosi się wnioskodawca w piśmie zatytułowanym "odwołanie", dotyczącym wniosku o finansowanie nr [...]. Nie sposób zatem, zdaniem organu przyjąć za wnioskodawcą, że oba ww. pisma powinny zostać rozpoznane oddzielnie, jak również, że oba ww. pisma nie powinny zostać rozpoznane przez Komisję Odwoławczą Rady NCBR. Zdaniem organu każde pismo złożone przez wnioskodawcę w terminie do wniesienia odwołania od Informacji Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014 r., powinno podlegać rozpatrzeniu przez komisję odwoławczą Rady NCBR razem z pismem zatytułowanym "odwołanie", jako jego uzupełnienie, co zostało w sprawie dokonane. Z uwagi na powyższe, nie sposób jest przyjąć za wnioskodawcą, iż nie otrzymał on odpowiedzi na pismo zatytułowane "protest", dotyczące oceny wniosku o finansowanie, a tym samym, że organ pozostaje w tym zakresie w bezczynności. W związku z tym, że skarżący jednym pismem z dnia 5 stycznia 2015r. wniósł dwie skargi - zarządzeniem przewodniczącego z dnia 11 lutego 2015r. wydanym na podstawie art. 57§ 3 p.p.s.a. - w celu odrębnego rozpoznania - skargi rozdzielono i skargę na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Dyrektora NCBR z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie negatywnego rozpoznania odwołania wpisano pod sygn. akt V SA/ Wa 640/15. Na rozprawie przed Sądem w dniu 4 sierpnia 2015r. skarżący popierając skargę na bezczynność organu wskazał, że protest złożył dlatego, iż w jego ocenie przy ocenie wniosku doszło do naruszeń formalnych, poprzez wskazane kryteriów, które nie były przewidziane w Regulaminie Konkursu w dacie jego ogłoszenia, a te uchybienia winny stanowić treść protestu. Organ wnosząc natomiast o oddalenie skargi podkreślił, że wniosek skarżącego znalazł się na etapie oceny merytorycznej, natomiast zarzuty formalne które skarżący podnosi były przedmiotem rozpoznania odwołania bowiem, skoro wniosek znajdował się na etapie oceny merytorycznej, pismo nazwane "protest" potraktowano jako uzupełnienie odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając legalność złożenia przedmiotowej skargi na bezczynność organu stwierdzić należy jest ona niedopuszczalna. Skarga podlegała zatem odrzuceniu . Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Do przepisów tych należy m.in. art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, który stanowi, iż na decyzję komisji odwoławczej Rady lub Komitetu Sterującego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie oceny wniosku, w sytuacji gdy organ pozostaje w bezczynności stronie która wystąpiła w konkursie przysługuje skarga do Sądu. Nie mniej z racji ogólnie obowiązujących zasad określonych art. 52 §1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie , odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie - art. 52 §2 p.p.s.a. W sprawie nie ulega kwestii, że wniosek skarżącego znalazł się na etapie merytorycznej oceny, zatem wnioskodawcy nie przysługiwał protest , który zgodnie z Regulaminem Konkursu ( Procedura składania protestów pkt VI ust 1) może być złożony jedynie od informacji Dyrektora Centrum o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia lub innych rozstrzygnięć Dyrektora Centrum, kończących postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku niebędących decyzjami w sprawie przyznania lub odmowy środków. Z analizy akt sprawy wynika, że decyzją Dyrektora NCBR z dnia [...] lipca 2014r. Jednostce - [...], na wniosek skarżącego Kierownika Projektu odmówiono przyznania środków. Przy piśmie tym skarżący został pouczony o możliwości złożenia odwołania w trybie i terminie określonym w art. 40 ust. 2 ustawy o NCBR. Z uprawnienia tego skarżący skorzystał, składając odwołanie od rozstrzygnięcia o negatywnej ocenie merytorycznej I stopnia. W tym miejscu należy wskazać na Regulamin Komisji Odwoławczej Rady Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w § 1 ust 3 pkt 3 stanowi, że do zadań Komisji należy, w przypadku konkursów o II-stopniowej ocenie merytorycznej - rozpatrywanie odwołań od informacji Dyrektora NCBR o negatywnym wyniku I stopnia oceny merytorycznej i wydawanie uchwał w tych sprawach. Tym samym – stosownie do art. 40 ust 2 ustawy - Komisja Odwoławcza Rady NCBR uprawniona była do rozpatrzenia odwołania od informacji Dyrektora NCBiR o negatywnym wyniku oceny merytorycznej I stopnia. Komisja rozpoznała odwołanie skarżącej uchwałą nr [...] z [...] października 2014r. Natomiast w przypadku uzasadnionego stwierdzenia przez Wnioskodawcę, że komisja odwoławcza Rady NCBR pozostaje w bezczynności, skarżący winien ewentualną skargę na bezczynność w sprawie pisma zatytułowanego jako "protest", dotyczącego wniosku o finansowanie nr [...], poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca po otrzymaniu w dniu [...] grudnia 2014 r. Informacji Dyrektora NCBR z dnia [...] grudnia 2014 r. nie wystosował do Organu żadnej prośby o ewentualne rozstrzygnięcie, a którą to prośbę można by uznawać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnioskodawca wniósł od razu za pośrednictwem Organu skargę. Za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie można także uznać pisma zatytułowanego jako "protest", dotyczącego wniosku o finansowanie nr [...]. Powyższe oznacza, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Mając na względzie powyższe skarga na bezczynność Dyrektora NCBR w okazała się niedopuszczalna, co uzasadnia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jej odrzucenie.