V SAB/Wa 11/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpoznania zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z [...] marca 2012 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z [...] listopada 2011r. oraz zobowiązanie organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie. W odpowiedzi na skargę z 16 marca 2012r. organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a wypadku braku takiego organu - po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wystąpił z wezwaniem do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, z uwagi na co uznać należy, iż skarżący nie spełnił koniecznego warunku skutecznego wniesienia skargi czyli nie wyczerpał środków zaskarżenia, wobec czego skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji postanowienia.