V SAB/Wa 12/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-18

Skład orzekający: sędzia WSA Arkadiusz Tomczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych prawem, w tym nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Niewyczerpanie tych środków stanowi negatywną przesłankę procesową, skutkującą odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie wniosku o umorzenie zaległości z tytułu opłat abonamentowych. Organ administracji wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na przewlekłość Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych postanawia odrzucić skargę Pismem z 11 marca 2016 r. skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku o umorzenie zaległości z tytułu opłat abonamentowych z 8 marca 2014 r. oraz 24 listopada 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżąca nie złożyła wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej "k.p.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W myśl § 2 cytowanego przepisu organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w cytowanym art. 37 § 1 k.p.a. Takie wezwanie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło