V SAB/Wa 14/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) w W. na przewlekłość postępowania Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w sprawie rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny projektu postanawia: odrzucić skargę W. w W. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Strona") pismem z dnia ... września 2017 r. wniosła skargę na "przewlekłe prowadzenie postępowania przez ... w sprawie rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny projektu objętego wnioskiem o dofinansowanie złożonego w ramach konkursu nr ... na ... . Strona powołała się na art. 50 § 1 oraz art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z art. 57 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.; dalej jako: "ustawa wdrożeniowa"), wskazując, że pismem z dnia ... grudnia 2016 r. złożyła protest od informacji ... z dnia ... listopada 2016 r. o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie. Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w ustawie, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Do dnia sporządzenia skargi organ nie rozpatrzył protestu z dnia ... grudnia 2016 r., co stanowi – zdaniem Skarżącej – naruszenie art. 57 ustawy wdrożeniowej oraz oznacza, że ... dopuściło się przewlekłego prowadzenia postępowania. Skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie ... do niezwłocznego wydania rozstrzygnięcia w sprawie rozpatrzenia protestu, 2) stwierdzenie, że ... dopuściło się przewlekłego prowadzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z mocy art. 3 § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947, z późn. zm.1)), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z kolei z mocy art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki określone w tych przepisach. Postępowanie rozpoczęte złożeniem przez Stronę wniosku konkursowego uregulowane jest w ustawie wdrożeniowej. Z mocy art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z przytoczonego przepisu rangi ustawowej wynika jednoznacznie, że kompetencja sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy, w których stosuje się przepisy ustawy wdrożeniowej nie wynika z przepisów p.p.s.a., a właśnie z przepisów ustawy wdrożeniowej – ustawy szczególnej (ustawodawca w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jednoznacznie na to wskazuje, powołując się na art. 3 § 3 p.p.s.a.), a ponadto ustawodawca jednoznacznie wskazuje sytuacje, w których wnioskodawca może wnieść skargę do sądu (używa zwrotu "w tym zakresie"). Oznacza to, że art. 61 ust. 1 nie stanowi podstawy prawnej – ustawowej do skutecznego wniesienia przez Skarżącą skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w skardze. Rozważenia wymaga jeszcze przepis art. 64 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3-6 art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika w sposób jednoznaczny, że dotyczy on takiej sytuacji procesowej, że istnieje podstawa prawna do skutecznego wniesienia skargi i w zakresie nieuregulowanym w ustawie wdrożeniowej do postępowania w tych sprawach stosuje się przepisy p.p.s.a., poza enumeratywnie wyłączonymi. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że potrzeba umieszczenia tego przepisu w ustawie wdrożeniowej wynika z tego, że ustawa wdrożeniowa zawiera przepisy dotyczące postępowania przed sądami administracyjnymi, regulujące pewne kwestie procesowe odmiennie niż przepisy p.p.s.a. (art. 61 ust. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 oraz art. 62 i art. 63 ustawy wdrożeniowej). Sąd podkreśla ponadto, że z art. 64 wynika, że rozstrzygnięcia wymienione w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nie są aktami lub czynnościami, o których w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (stosuje się do nich tylko odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Reasumując powyższe rozważania, w p.p.s.a. i w ustawie wdrożeniowej brak jest podstawy prawnej uzasadniającej przyjęcie właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania przedmiotowej skargi. W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązany był do odrzucenia skargi.