V SAB/Wa 14/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie naliczenia i wypłaty dotacji oświatowej postanawia: odrzucić skargę. L. K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Karczewa (dalej: "organ") w przedmiocie braku naliczenia i wypłaty dotacji oświatowej za miesiąc styczeń 2023 r. dla S. P. S. z siedzibą w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia przewidzianych w trybie postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, dalej: "k.p.a."), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność), bądź jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność organu lub na przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotowa skarga na bezczynność organu nie została poprzedzona złożeniem stosownego ponaglenia. Wprawdzie w aktach tych znajduje się pismo skarżącej z 30 stycznia 2023 r. zatytułowane: "ZAWIADOMIENIE wezwanie do zapłaty" (wraz z załącznikiem z 25 stycznia 2023 r.) skierowane do organu, w którym skarżąca wzywa do bezzwłocznego dokonania wypłaty dotacji oświatowej dla prowadzonej przez nią szkoły, jednak pisma tego nie można potraktować jako ponaglenia w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. (podobne stanowisko zostało zaprezentowane w postanowieniu NSA z 15 grudnia 2020 r., sygn. akt I GSK 1645/20). W piśmie tym skarżąca wzywa organ do wypłaty dotacji oświatowej za miesiąc styczeń 2023 r., tymczasem w przedmiotowej skardze na bezczynność skarżąca domaga się zarówno naliczenia dotacji (co jest jednoznaczne z jej ustaleniem), jak również jej wypłaty. Nie można zatem uznać, że pismo to stanowi ponaglenie, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, skoro skarżąca, po pierwsze, nie wniosła go do organu wyższego stopnia, a po drugie, odnosi się w nim jedynie do dokonania przez organ czynności w postaci wypłaty dotacji. Nie podnosi ona przy tym żadnych argumentów dotyczących bezczynności organu w przedmiocie naliczenia dotacji oświatowej, które to okoliczności zostały podniesione przez skarżącą w przedmiotowej skardze. Dodatkowo należy podnieść, że skarżąca, jako osoba kierująca placówką oświatową powinna znać przepisy prawa i odpowiednio je stosować. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji postanowienia.