V SAB/Wa 16/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia NSA - Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. H. na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W dniu 14 lutego 2008 r. V. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców, która zdaniem skarżącego polegała na naruszeniu przepisów art. 51 pkt 3 i 4 Konstytucji RP oraz art. 10 § 1, art. 73 § 1, art. 78 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami). Pismem z 25 listopada 2008r. Rada do Spraw Uchodźców wskazała, iż przed nią nie toczy się żadne postępowanie z wniosku V. H. Decyzją z [...] kwietnia 2004r. Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] lutego 2004r. Powyższa decyzja została doręczona dorosłemu domownikowi 23 kwietnia 2004r. Pismem z dnia 11 maja 2004r., w odpowiedzi na pismo skarżącego, Rada do Spraw Uchodźców poinformowała skarżącego o wydanej decyzji i przysługującym mu prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z akt sądowych o sygnaturze sprawy V SAB/Wa 43/04 wynika, iż w dniu 21 maja 2004r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która zgodnie z jego żądaniem została zakwalifikowana jako skarga na bezczynność organu. Skarga ta postanowieniem z 17 stycznia 2005r. został odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jako nieopłacona w terminie. Natomiast Skarżący nie wniósł skutecznie skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] kwietnia 2004r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż skarga na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców jest niedopuszczalna, gdyż przed tym organem, po wydaniu ostatecznej decyzji z [...] kwietnia 2004 r. nie toczy się żadne postępowanie z wniosku skarżącego. Należy w związku z powyższym stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie organ, tj. Rada do Spraw Uchodźców nie była zobowiązana do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co powoduje, iż skargę należy uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.