V SAB/Wa 16/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Michał Sowiński, , , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie wstrzymania renty strukturalnej postanawia: - odrzucić skargę; Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. R. B. wniósł do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skargę na nieprawidłowe załatwienie sprawy przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dotyczącej wstrzymania wypłaty renty strukturalnej . W dniu [...] grudnia 2008 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystosował pismo do Prezesa ARiMR z prośbą o wyjaśnienie sprawy oraz ustosunkowanie się do zarzutów przedstawionych w ww. piśmie. Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Prezes ARiMR poinformował o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. Prezes ARiMR poinformował o dokonanych ustaleniach. W dniu [...] marca 2009 r. (data nadania pocztowego) R. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W skardze tej wniósł o przymuszenie Ministra Rolnictwa i Rolnictwa Wsi do udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2008 r., nałożenie na Ministra kary za niewywiązywanie się z obowiązku terminowego udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przyznania skarżącemu odszkodowania z tytułu doznanych krzywd moralnych. Pismem z dnia [...] marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przesłał skargę R. B. według właściwości do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Następnie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystosował do R. B. pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. stanowiące odpowiedź na jego skargę z dnia [...] grudnia 2008 r. Pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę R. B., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z dyspozycją art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - dalej ustawy p.u.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przedmiotem wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy administracyjne jest kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana pod względem zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy p.u.s.a.). Innymi słowy, przedmiotem tym są konflikty w sferze stosunków administracyjnoprawnych sensu largo tj. spory, co do zgodności z prawem działania administracji publicznej w sferze, w jakiej organ administracji został upoważniony do kształtowania uprawnień i obowiązków (osoby fizycznej, osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej) niepowiązanych z nim, ani więzami zależności organizacyjnej, ani podległości służbowej. Jedną ze stron tych stosunków jest organ administracji publicznej, drugą zaś ów podmiot, którego sytuacja prawna na mocy norm prawa obowiązującego została powiązana z sytuacją prawną organu w ten sposób, że organ może w sposób władczy i jednostronny konkretyzować jego prawa i obowiązki. Kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, co oznacza, że są nią objęte jedynie działania administracji wskazane w ustawie i to dopiero po dopełnieniu przez skarżącego określonych warunków. Wynika on przede wszystkim z przepisów wyznaczających zakres właściwości sądów administracyjnych oraz postanowień procesowych określających przesłanki dopuszczalności skargi oraz granice postępowania sądowoadministracyjnego (J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz 2004, s. 14-16). Zakres przedmiotowy i podmiotowy dopuszczalności drogi sądowej przed sądami administracyjnymi jest wyznaczony przez pojęcie sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§3 art. 3 ustawy p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do kontroli legalności zaskarżonych decyzji, postanowień, względnie innych aktów lub czynności wyżej wskazanych, sąd administracyjny ma obowiązek zbadania czy sprawa podlega jego kognicji. W przedmiotowej sprawie R. B. wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie wstrzymania wypłaty renty strukturalnej. W tym miejscu podkreślić należy, że skargę na bezczynność organu można złożyć jedynie w postępowaniu administracyjnym, w którym powinna zostać wydana decyzja lub postanowienie określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. albo mogły być podjęte inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków strony wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi słusznie zauważył w odpowiedzi na skargę, że nie prowadził żadnego postępowania, które kończyłoby się w wyżej opisany sposób. Podanie R. B. jest niewątpliwie skargą, do której stosuje się przepisy działu VIII k.p.a.. Wskazać należy, że istotą postępowania skargowego określonego w tym dziale jest zapewnie należytego wykonywania zadań przez właściwe organy. Postępowanie to nie łączy się natomiast z określaniem uprawnień i obowiązków skarżącego. Należy stwierdzić, że również pozostałe żądania skarżącego nie mieszczą się w kategorii spraw, które mogą być przedmiotem skargi wnoszonej do wojewódzkiego sadu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.