V SAB/Wa 2/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Irena Kudiura (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność organu – Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 26 stycznia 2004 r. do Urzędu Celnego [...] w W. wpłynęła skarga A. W. z dnia 19 stycznia 2004 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w sprawie nr [...] polegającą na braku rozpatrzenia wniosku skarżącego zawartego w jego pismach z 17 lipca 2003 r. i 15 września 2003 r. a dotyczącego prawidłowego doręczenia mu decyzji Naczelnika Urzędu z dnia [...] maja 2003 r. lub przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W skardze A.W. wnosił o zobowiązanie przez sąd Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. do dokonania czynności w postaci rozpatrzenia jego wniosku, wydania w określonym terminie właściwego aktu administracyjnego oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Odpowiedź na skargę wniósł Dyrektor Izby Celnej w W., który wskazał, że skarga do Izby Celnej została przekazana 2 lutego 2004 r. i wnosił o jej odrzucenie podnosząc, że jest ona przedwczesna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie m.in. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. 153 poz. 1270) prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Na bezczynność organu celnego I instancji służy stronie środek w postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia przewidziany treścią art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, który w sprawie niniejszej ma zastosowanie w związku z treścią art. 262 ustawy kodeks celny z dnia 9 stycznia 1997 r. (tekst jednolity Dz.U. 75/2001 poz. 802). Ponaglenie jest to szczególny środek zaskarżenia przewidziany dla obrony praw strony i zmierzający do spowodowania, w związku z jego wniesieniem, wypełnienia przez organ obowiązku przeprowadzenia czynności bądź też wydania stosownego aktu. W sprawie decydujące jest to, że w toku postępowania administracyjnego stronie służy środek zaskarżenia, którym jest wspomniane, przewidziane ustawą Ordynacja podatkowa – ponaglenie. To, że strona z niego nie skorzystała powoduje, że nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, które w sposób przykładowy zostały wymienione w treści art. 52 § 2 ustawy o p.p.s.a. W tym stanie rzeczy konieczne stało się odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu jej przedwczesności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a. w związku z § 3 tego art. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.