V SAB/Wa 20/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. w W. na bezczynność Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie dofinansowania realizacji projektu postanawia: odrzucić skargę; W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o wydanie decyzji lub postanowienia w sprawie zakończenia finansowego projektu "Eko-zasady prowadzenia firmy w oparciu o uprawy ekologiczne" oraz uznania kwalifikowalności wydatków wątpliwych i niekwalifikowanych mających na celu wypłatę zaległych transz dotacji w ramach powołanego wyżej projektu, wraz z zasądzeniem od organu kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269 oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę należy stwierdzić, że jej źródłem jest kwestia rozliczeń projektu strony wynikających z umowy zawartej w dniu ... listopada 2005 r. w zakresie Działania 2.3 "Reorientacja zawodowa osób odchodzących z rolnictwa" II Priorytetu Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego " Wzmocnienie zasobów ludzkich w regionach". Kwestie związane z przyznawaniem dofinansowania w ramach funduszy strukturalnych, których dotyczy wskazana wyżej umowa, reguluje ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U 114, poz.1208 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 tej ustawy, dla realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006, o którym mowa w ustawie, tworzy się programy operacyjne. Finansowanie realizacji planu określone zostało w art. 24 ust.1 ustawy, zaś zgodnie z ust. 2 tego art. "wydatki finansowe, są dla celów w tym ustępie wskazanych identyfikowane według kategorii interwencji stosowanej dla publicznych środków wspólnotowych". Stosownie zaś do art. 26 ust. 1 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 .projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tych programach. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca podpisała w dniu ... listopada 2005 r. z instytucją wdrażającą-Wojewódzkim Urzędem Pracy - umowę na podstawie art. 26 ust. 5 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, określającej prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu "Eko-zasady prowadzenia firmy w oparciu o uprawy ekologiczne". Strony łączyła umowa, zatem wszelkie kwestie dotyczące rozliczeń wynikających z tej umowy muszą być traktowane jako podlegające rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Bardzo jasne stanowisko dotyczące drogi sądowej i określenia w jakich granicznych sytuacjach właściwy jest sąd administracyjny a w jakich powszechny (w rozumieniu sądu cywilnego), zawarte jest w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 29.03.2006 r. II GPS 1/06 ONSAiWSA 2006/4/95. Podobne zagadnienie dotyczące drogi sądowej i rozumienia pojęcia sprawy administracyjnej, a związane ze stosowaniem przepisów ustawy z 20 kwietnia 2006r. o Narodowym Planie Rozwoju, uwzględniające stanowisko wynikające ze wspomnianej uchwały NSA, rozstrzygane było w wyroku NSA z 8.06. 2006 r. II GSK 63/06 Lex nr 188514. W wyroku tym bardzo wyraźnie podkreślono, że ustawa o Narodowym Planie Rozwoju, przewiduje dwuetapowość postępowania związanego z realizacją wskazanych w niej programów operacyjnych. Pierwszy z tych etapów, związany z oceną złożonych wniosków o dofinansowanie o jakim mowa jest w treści art. 26 ust. 2 w/w ustawy, jest postępowaniem administracyjnym i powinien kończyć się wydaniem decyzji, czego konsekwencją jest, że w przypadku sporów wynikłych na tym tle, zainteresowanym dofinansowaniem, służy skarga do sądu administracyjnego. Drugi etap postępowania, który jest wynikiem zawarcia umowy, o jakiej mowa w art. 26 ust.5 ustawy powoduje, że spory powstałe na tle wywiązania się z umowy będącej umową cywilną, podlegają sądowi cywilnemu. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu w zakresie dofinansowania realizacji projektu na podstawie umowy, co - zgodnie z powyższym -powoduje, że również ta sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej w rozumieniu art.1 w zw. z art. 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucił skargę.