V SAB/Wa 20/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-12-21

Skład orzekający: Jolanta Bożek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie rozpoznania odwołania od zgłoszenia celnego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie rozpoznania odwołania od zgłoszenia celnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznaczało konieczność złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 141 Ordynacji podatkowej. Niezłożenie ponaglenia czyni skargę przedwczesną i stanowi podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w sprawie rozpoznania odwołania od zgłoszenia celnego. Skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym I. K. ,,[...] – USŁUGI [...]" na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] postanawia: odrzucić skargę W dniu 31 sierpnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Sądu za pośrednictwem organu skarga I. K. ,, [...] – USŁUGI [...]" na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] w sprawie rozpoznania odwołania od zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego należy wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sytuacja taka ma miejsce w razie niewyczerpania przez stronę skarżącą trybu zaskarżenia przewidzianego ustawą w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 139 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm. zwanej dalej O.p) załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 141. § 1 O.p. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Natomiast według art. 141 § 2 O.p. Organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wyczerpanie środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oznacza złożenie ponaglenia, o którym mowa w cytowanym art. 141 § 2 O.p. Takie ponaglenie nie zostało złożone, co czyni skargę przedwczesną, a tym samym niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Niewykorzystanie środków zaskarżenia przewidzianych odrębnymi przepisami stanowi negatywną przesłankę procesową, powodującą niedopuszczalność drogi sądowej. Złożenie skargi obarczonej powyższym uchybieniem stanowi podstawę do jej odrzucenia. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło