V SAB/Wa 20/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na przewlekłość postępowania Ministra Finansów w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: cofnąć prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata, przyznane postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015r. Przedmiotem skargi W. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest przewlekłość postępowania Ministra Finansów w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym wobec majątku skarżącego. Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 16 stycznia 2015r., referendarz sądowy tut. Sądu przyznał skarżącemu prawo pomocy w powyższym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z 22 maja 2015r. wyznaczyła dla skarżącego w niniejszej sprawie adwokata G. A. Pismem z 29 maja 2015r. skarżący poinformował tut. Sąd, że rezygnuje z przyznanego prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z treści art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), wynika, że prawo pomocy jest przyznawane stronie na jej wniosek. Zatem to wniosek strony inicjuje postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy i to strona decyduje o tym, czy ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym czy częściowym. Dlatego też, zdaniem Sądu, strona zawsze może zrzec się przyznanego jej prawa pomocy, czyli złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego uprawnienia (zob. H. Knysiak-Molczyk w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2012, s. 1095). Natomiast cofnięcie wniosku należy zakwalifikować jako zmianę okoliczności, na podstawie których przyznano prawo pomocy, w rozumieniu art. 249 p.p.s.a. W takiej sytuacji art. 263 p.p.s.a. przewiduje możliwość cofnięcia przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny przyznanego stronie prawa pomocy. A zatem nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący nie chce korzystać z pomocy ustanowionego dla niego z urzędu adwokata. Przemawia za tym złożone przez niego oświadczenie wyrażone w piśmie z 29 maja 2015r. W kontekście poczynionych ustaleń stwierdzić należy, że wystąpiły przesłanki do cofnięcia prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, co oznacza, że skarżący w niniejszej sprawie występuje przed tut. Sądem osobiście, tj. bez adwokata. Powyższe nie zmienia jednak faktu, że w przedmiotowej sprawie skarżący w dalszym ciągu jest zwolniony od kosztów sądowych, o czym referendarz sądowy orzekł w pkt 1 postanowienia z 16 stycznia 2015r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 oraz 263 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.