V SAB/Wa 21/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. postanawia: odrzucić skargę; W dniu ... stycznia 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca złożyła skargę na działalność organów celnych w sprawie odmowy zwolnienia towaru z należności celnych i zobowiązania podatkowego. Zgodnie z zarządzeniem z 17 marca 2009 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy jej pismo należy traktować jako skargę na bezczynność organu administracji publicznej - a jeśli tak o wskazanie jaki organ pozostaje w bezczynności, czy też inny akt (decyzję, postanowienie) lub czynność organu administracji publicznej, a jeśli tak to zobowiązana została do wskazania numeru skarżonego aktu lub czynności - w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż jej pismo stanowi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W.. W odpowiedzi na powyższe skarżąca w piśmie z dnia 31 marca 2009 r. oświadczyła, iż "żąda wyciągnięcia konsekwencji od osoby, która wydała decyzje dotyczące jej mienia", a ponadto wniosła o podjęcie decyzji w sprawie zwrotu zapłaconego cła za jej ... wraz z ustawowymi odsetkami od dnia dokonania wpłaty. Z uwagi na niesprecyzowanie żądania zawartego w skardze ponownie zwrócono się do skarżącej o stosowne wyjaśnienie zgodnie z zarządzeniami z dnia 2 kwietnia 2009 r. oraz 11 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na fakt, iż do dnia dzisiejszego skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na wezwania Sądu, należało przyjąć iż jej skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Izby Celnej w W. Skarga jest nie dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ) - dalej: ustawy p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 §2 ustawy p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu administracji, polegającą na niezajęciu przez ten organ stanowiska w sprawie w formie przypisanej prawem tj. np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia na etapie postępowania celnego, regulowanego na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. winno być poprzedzone złożeniem ponaglenia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie - na podstawie art. 141 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej - do Ministra Finansów. Podnieść należy, iż z treści skargi nie wynika, by skargę niniejszą poprzedziło złożenie ww. ponaglenia. Na marginesie zauważyć należy, iż z odpowiedzi na skargę organu oraz nadesłanych akt administracyjnych wynika, iż postępowanie odwoławcze w sprawie zostało zakończone przez Dyrektora Izby Celnej w W. w dniu ... listopada 2008 r. wydaniem postanowienia nr ... . Skarżąca nie wniosła skargi na ww. postanowienie. W tym stanie rzeczy, wobec niedopuszczalności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.