V SAB/Wa 21/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpoznania zażalenia postanawia: odrzucić skargę Skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2011 r. znak: [...] wniosła J. Z. reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. M. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika za akt spraw jak i z odpowiedzi organu na skargę skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie wezwała go do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna podlega ona odrzuceniu. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.