V SAB/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. A. na bezczynność Wojewody Mazowieckiego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; uchyla zaskarżone postanowienie. W dniu [...] czerwca 2010 r. K. A., urodzony w 1988 r. obywatel A., przebywający w Polsce od 3-go roku życia złożył do Wojewody Mazowieckiego wniosek o udzielenie mu zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony. Pismem z [...] lipca 2010 r., nr [...], Cudzoziemiec został poinformowany, z powołaniem art. 64 § 2 kpa, o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania wobec nieusunięcia w zakreślonym terminie braków formalnych. Wniosek nie został uzupełniony w części "C" i nie dołączono do niego ważnego dokumentu podróży. W zażaleniu z dnia [...] lipca 2010 r. K. A. podniósł, iż do Polski przyjechał jako małe dziecko. Pomimo podejmowanych starań Ambasada A. odmawia mu wydania paszportu a wypadek, któremu uległ uniemożliwił mu wyjazd do Armenii na podstawie dokumentu tymczasowego w celu uregulowania sytuacji. Obecnie w A. grozi mu aresztowanie i grzywna. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r., Nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uznał zażalenie za nieuzasadnione. Organ wyjaśnił, iż w dniu [...] czerwca 2010 r. Cudzoziemiec przebywał na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony do [...] czerwca 2010 r., udzielonego mu w trybie szczególnym przewidzianym w art. 53 a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. Powołując treść art. 61 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców stwierdził, iż pozostawienie wniosku Strony bez rozpoznania było obligatoryjne niezależnie od mylnie powołanej przez Wojewodę Mazowieckiego podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia. Art. 61 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach jednoznacznie bowiem stanowi, iż wniosek złożony przez cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2 pozostawia się bez rozpoznania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2010 r. K. A. podniósł, iż bezczynność organu I instancji wyrażająca się pozostawieniem wniosku bez rozpoznania naruszyła słuszny interes Strony i pozbawiła ją możliwości uzyskania zezwolenia na zamieszkanie w Polsce na czas oznaczony. Skarżący wskazał także na powołanie w uzasadnieniu postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nazwiska innej osoby, A. H., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie przywołując argumentu podniesione przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w uzasadnieniu jego postanowienia z dnia [...] września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 07 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w oparciu o wskazane kryteria Sąd stwierdza, iż skarga jest zasadna. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego zarówno Wojewoda [...] jak i rozpoznający zażalenie Strony Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców dopuścili się naruszenia przepisów mających lub mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim Wojewoda Mazowiecki w piśmie z [...] czerwca 2010 r. zawiadamiającym Skarżącego o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania nie uwzględnił podstawy prawnej i okoliczności faktycznych udzielenia Cudzoziemcowi w dniu [...] marca 2010 r. zgody na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony i obowiązującej do [...] czerwca 2010 r. Po drugie organ wyższej instancji rozpoznający zażalenie Strony w trybie art. 37 kpa w sytuacji, gdy ustali, że nie zachodzi stan niezałatwienia sprawy w terminie powinien ograniczyć się w swoim rozstrzygnięciu tylko do uznania zażalenia za nieuzasadnione. Nie może natomiast wypowiadać się w sprawie merytorycznie, co zrobił Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w uzasadnieniu swojego postanowienia z [...] września 2010 r., w którym przeprowadził analizę stanu faktycznego sprawy i wskazał przepis prawa materialnego mający zastosowanie w sprawie, inny niż powołany przez Wojewodę [...] w piśmie z [...] lipca 2010 r., informującym Stronę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Treść postanowienia wydanego w trybie zażaleniowym z art. 37 kpa powinna odnosić się wyłącznie do kwestii zażalenia na bezczynność organu niższego stopnia nie zaś rozstrzygać sprawę. Wojewoda Mazowiecki, którego bezczynność została zaskarżona przez K. A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w trybie art. 54 § 2 ppsa przekazał wraz ze skargą akta sprawy i odpowiedź na skargę. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, wskazał na art. 61 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach jako podstawę prawną pozostawienia wniosku Strony o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony bez rozpoznania. Przywołał treść tego przepisu stanowiącego, iż wniosek cudzoziemca przebywającego na terytorium RP na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53a ust. 2 pozostawia się bez rozpoznania. Wojewoda wykazał, iż zezwolenie dla K. A. z terminem ważności do dnia 18 czerwca 2010 r. było wydane w trybie art. 53a ust. 2 ustawy o cudzoziemcach wobec ustalenia przez organ, iż wyjątkowa sytuacja osobista Cudzoziemca wymagała jego obecności na terytorium Polski, pomimo, że przebywa on tu nielegalnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podnosi, iż zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem odpowiedź na skargę nie może służyć uzupełnianiu uzasadnienia rozstrzygnięcia organu. Za bezskuteczne uznać należy powoływanie w niej nowych faktów, czy też wskazywanie nowych okoliczności przemawiających za zasadnością stanowiska organów orzekających, czy też nowej podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę organ orzekający winien bowiem wyłącznie odnieść się do podniesionych w niej zarzutów, a nie dokonywać brakujących ustaleń faktycznych lub prawnych. Wplecenie w tok wywodów Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w uzasadnieniu jego postanowienia z dnia 1 września 2010 r. osoby o innym imieniu i nazwisku niż Skarżący wprawdzie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, to jednak doprowadziło do naruszenia art. 8 kpa, które Strona zasadnie podniosła w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Wojewody Mazowieckiego o pozostawieniu wniosku Strony bez rozpoznania, zawarte w skierowanym do Cudzoziemca piśmie z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] i stosownie do treści art. 149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązuje organ do wydania w terminie 3 miesięcy rozstrzygnięcia uwzględniającego stan faktyczny sprawy i obowiązujące uregulowania prawne.