V SAB/Wa 28/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. R. i R. R. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia ... kwietnia 2016 r. K. i R. R. (dalej jako: "Skarżący") wnieśli skargę na pracowników Ministerstwa Finansów żądając wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do nich. W skardze wskazano 16 nazwisk osób i 90 pism o stosownych oznaczeniach oraz podniesiono, że pracownicy "w (...) wymienionych licznych zawiadomieniach nie wskazują w jakiej jednej sprawie, w jakim celu i w jakim charakterze my występujemy w tej sprawie oraz kłamią co do wystawienia przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego OR B. jakichkolwiek tytułów wykonawczych (...)". Ze względu na obszerność rozpatrywanej sprawy, pismem z dnia ... czerwca 2016 r., znak: ..., Biuro Kontroli Wewnętrznej zawiadomiło Skarżących o wyznaczeniu nowego terminu rozpatrzenia skargi z dnia ... kwietnia 2016 r. wskazując, że skarga zostanie rozpatrzona w terminie do dnia 8 lipca 2016 r. Zawiadomienie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zostało odebrane w dniu ... czerwca 2016 r. Pismem z dnia ... lipca 2016 r., znak: ..., Biuro Kontroli Wewnętrznej zawiadomiło Skarżących o sposobie załatwienia przedmiotowej skargi. Zawiadomienie zostało przesłane na adres podany przez Skarżących w wystąpieniu z dnia ... kwietnia 2016 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zawiadomienie zostało odebrane przez K. R. w dniu ... lipca 2016 r. W dniu ... listopada 2016 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęła skarga K. i R. R. z dnia ... października 2016 r. na bezczynność organu w sprawie dotyczącej skargi z dnia ... kwietnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niedopuszczalność postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.], dalej jako: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd wskazuje, iż przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest bezczynność Ministra Finansów w zakresie rozpatrzenia skargi z dnia ... kwietnia 2016 r. wniesionej w trybie skargowym, uregulowanym w Dziale VIII – Skargi i wnioski, Rozdziale 2 – Skargi, ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej jako: "k.p.a."). W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego z Działu VIII k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 30 kwietnia 2016 r., bowiem skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. Powyższe oznacza, że art. 3 § 2 p.p.s.a. wyłączył z zakresu kognicji sądów administracyjnych skargi, których przedmiotem są skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII k.p.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.