V SAB/Wa 3/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Andrzej Kania (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. G. na bezczynność Fundacji "[...]" w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego; postanawia: odrzucić skargę; A. G. pismem z 24 marca 2006 r. wniosła skargę na bezczynność Fundacji "[...]". Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 08 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [Dz.U. Nr 153, poz. 1269] sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl przepisów art. 3 § 1 i § 2 oraz art. 13 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na decyzje i inne akty wydane przez organy administracji publicznej a także na bezczynność tych organów w określonych w ustawie sytuacjach. Powołana ustawa wprowadza ograniczenia właściwości sądu administracyjnego przez określenie prawnych form wykonywania administracji publicznej podlegających zaskarżeniu, podmiotów, na których działanie lub bezczynność służy skarga, oraz enumeratywnie wymienionych spraw wyłączonych spod właściwości sądu administracyjnego, a także kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Działalność Fundacji "[...]" nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż zarówno porozumienie między rządami Polski i Niemiec zawarte 16 października 1991 r., które nie zostało ratyfikowane, jak i późniejsze akty dotyczące przyznawania przez Fundację pomocy finansowej z tytułu doznanych prześladowań nazistowskich nie spełniają kryteriów pozwalających na zaliczenie ich do źródeł powszechnie obowiązującego prawa polskiego. Na podstawie tych źródeł pomiędzy osobą ubiegającą się o świadczenie a Fundacją nie powstaje stosunek administracyjno-prawny, co w konsekwencji oznacza, że Fundacja nie działa jako organ administracji publicznej powołany z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej, [uchwała NSA z 3 12 2001 r. sygn. akt OPS 3/01, ONSA 2002/3/99]. Rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania, względnie odmowy świadczeń na rzecz poszkodowanych w następstwie prześladowań nazistowskich nie są decyzjami administracyjnymi, z braku umocowania Fundacji w tym zakresie. Tym samym bezczynność Fundacji "[...]" w omawianym zakresie nie podlega zaskarżeniu do sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Fundacji "[...]". W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.