V SAB/Wa 33/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w przedmiocie udostępnienia akt podatkowych postanawia: odrzucić skargę Pismem z [...] października 2012 r. (data nadania) P.S., dalej "skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "zaniechanie czynności" przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., dalej "organ" w przedmiocie żądania strony w zakresie udostępnienia kopii akt podatkowych. Skarżący wskazał, że jego żądanie było związane z zamiarem złożenia odwołania od decyzji podatkowej wydanej w jego sprawie. Ponieważ organ "zignorował żądanie" – jak wskazuje skarżący, skarżący złożył odwołanie, ale nie ujął w nim wszystkich zarzutów przeciwko decyzji. W jego ocenie pismo organu z dnia [...] września 2012 r., w którym organ poinformował skarżącego, że nie zrealizuje jego wniosku, ponieważ nie posiada akt podatkowych, bowiem przesłał je do organu odwoławczego jest lakoniczne i banalnie sformułowane. Strona skarżąca wniosła o zobowiązanie organu podatkowego I instancji do zrealizowania jej wniosku lub spowodowanie przekazania go do właściwego organu odwoławczego. Skarżący wskazał, że swój wniosek skierował do Urzędu Kontroli Skarbowej w W. i nie zwracał się z żądaniem udostępnienia akt podatkowych do Izby Celnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Na podstawie zarządzenia z [...] listopada 2012 r. oraz z dnia [...] stycznia 2013 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wykazania, że przed złożeniem skargi do Sądu złożyła do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 141 § 1 ordynacji podatkowej, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] marca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym stwierdził, że dokumenty ponaglające znajdują się w aktach sprawy. Skarżący nie może ich przedstawić, ponieważ z uwagi na długotrwałe i uciążliwe postępowanie administracyjne wyprowadził się z domu. Jednocześnie podkreślił, że wielokrotnie informował organy nadzoru o nie wykonaniu żądań strony i ignorowaniu jej praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – dalej "p.p.s.a." skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 749). Ponaglenie to powinno być skierowane do organu podatkowego wyższego stopnia, albo ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania skarżącego do nadesłania wniesionego do organu wyższego stopnia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie złożył on wymaganego pisma. Złożone przez skarżącego w piśmie z [...] marca 2013 r. (data wpływu do Sądu) wyjaśnienia, iż wielokrotnie informował organy nadzoru o nie wykonaniu żądań strony i ignorowaniu jej praw, a pełna dokumentacja jest zawarta w aktach sprawy podatkowej przesłanej do tut. Sądu, nie dowodzi wyczerpania przez stronę skarżącą środka prawnego w postaci skargi na bezczynność do organu wyższego stopnia. Skarżący nie wykazał, że złożenie skargi do Sądu zostało poprzedzone skierowaniem ponaglenia do organu wyższego stopnia, zatem przyjąć należy, że skarżący złożył bezpośrednio do Sądu skargę na "zaniechanie czynności" przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. W związku z powyższym uznać należy, iż skarżący nie spełnił koniecznego warunku skutecznego wniesienia skargi, czyli nie wyczerpał środków zaskarżenia. W konsekwencji jego skargę jako niedopuszczalną, należy odrzucić. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. w zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.