V SAB/Wa 35/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. o sygn. akt V SAB/Wa 35/14 w sprawie ze skargi W.S. na przewlekłość postępowania Ministra Finansów w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. S. jako złożoną z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Na powyższe postanowienie skarżący wystąpił z zażaleniem sporządzonym i złożonym osobiście w dniu 18 września 2015 r. w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (vide: k. 132-135 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Mając zatem na uwadze, iż złożone przez skarżącego zażalenie z dnia 18 września 2015 r. – na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej – zostało podpisane osobiście przez skarżącego, stwierdzić należało, iż nie spełnia ono wymogu formalnego, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. W konsekwencji zażalenie uznać należało za niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Niezależnie od wskazanej wyżej niedopuszczalności zażalenia, zauważyć również należało, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Wskazać zatem należy, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2015 r. (vide: k. 118 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął w dniu 31 sierpnia 2015 r. Mając zatem na uwadze, iż skarżący złożył zażalenie osobiście w siedzibie Sądu w dniu 18 września 2015 r., uznać należało, że uchybił ustawowemu terminowi, określonemu w art. 194 § 2 p.p.s.a. Niejako na marginesie wskazać także trzeba, iż powołane w treści zażalenia przepisy art. 177 § 3 i 4 p.p.s.a. nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie. Zostały one bowiem wprowadzone do p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658; zwanej dalej: "ustawą zmieniającą"). Zgodnie z przepisem przejściowym, zawartym w art. 2 ustawy zmieniającej, przepisy p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Wskazać zatem należy, iż przepisy art. 177 § 3-6 zostały dodane mocą art. 1 pkt 50 ustawy zmieniającej, który to przepis nie został wskazany w art. 2 tej ustawy, co oznacza, że nie znajduje on zastosowania w sprawach wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą złożoną w dniu 31 stycznia 2014 r., natomiast ustawa zmieniająca weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji stwierdzić należało, iż przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy nie znajdują zastosowanie wskazane w zażaleniu przepisy art. 177 § 3 i 4 p.p.s.a. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był zażalenie odrzucić, o czym orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.