V SAB/Wa 39/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z 29 listopada 2014r. A. D. wniósł skargę na bezczynność Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie umorzenia opłaty abonamentowej za okres od stycznia 2009r. do kwietnia 2014r. W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi i wskazał, że decyzją z [...] grudnia 2014r. nr [...] KRRiT umorzyła w całości zaległości w płatności opłaty abonamentowej. Zarządzeniem z 23 stycznia 2015 r. Sąd zwrócił się do strony skarżącej o wskazanie, w terminie 7 dni, czy w związku z wydaniem przez KRRiT decyzji z [...] grudnia 2014 r., nr [...], podtrzymuje przedmiotową skargę. Pismem z 30 stycznia 2015 r. strona skarżąca cofnęła skargę w związku z wydaniem ww. decyzji z [...] grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 tejże ustawy, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.