V SAB/Wa 4/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA -Barbara Wasilewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA -Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor WSA -Andrzej Kania, Protokolant -Anna Michałowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T.B. na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych 1. zobowiązuje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do wydania w terminie 30 dni decyzji w sprawie wniosku T.B. w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich, 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz T.B. kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] maja 1997 r. T.B. wystąpił do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu służby w Zrzeszeniu "[...]" od stycznia 1946 r. do grudnie 1986 r.. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...] marca 2001 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy własną decyzję odmowną. Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie V SA 1222/01 uchylił zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał własną decyzję z dnia [...] października 1999 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Od tej niekorzystnej decyzji zainteresowany złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2004 r. sygn. Akt V SA 2658/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekając na podstawie art. 13 § 1 ustawy p.o p.s.a. uchylił ponownie zaskarżoną decyzję, a w motywach wyroku zawarł dokładne wytyczne organowi orzekającemu, których realizacja ma doprowadzić do ustalenia prawidłowego stanu faktycznego. Akta sprawy zostały zwrócone organowi orzekającemu w dniu 26 kwietnia 2004 r. W dniu 2 lipca 2004 r. T.B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Organ orzekający w dniu [...] grudnia 2004 r. w ramach prowadzonego postępowania zwrócił się do Instytutu Pamięci Narodowej z prośbą o informację dotyczącą działalności Organizacji niepodległościowej pod nazwą "[...]", a ponadto wezwał na przesłuchanie Z.B., lecz go nie przesłuchał. W odpowiedzi na skargę na bezczynność Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w niósł o jej oddalenie, podnosząc, że sprawa jest w toku i wymaga szczegółowego postępowania dowodowego zaleconego przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Stosownie do art. 35 § 1-3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub faktów i dowodów powszechnie znanych albo znanych z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ma, zatem rację skarżący, wskazując w skardze, że w jego sprawie postępowanie przed organem drugiej instancji powinno być zakończone w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w najgorszym wypadku po otrzymaniu akt administracyjnych sprawy. W sprawie, bowiem nie wystąpiły żadne okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ewentualne przedłużenie terminu rozpatrzenia sprawy. Bezczynność organu jest rażąca, ponieważ organ orzekający zwrócił się do IPN o nadesłanie informacji, którą uznaje za niezbędną do wyjaśnienia sprawy dopiero po jedenastu miesiącach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a ośmiu miesiącach od otrzymania akt administracyjnych, zaś wezwany celem przesłuchania Z.B. (nie wiadomo czy w charakterze świadka czy strony) nie został przesłuchany i żadne czynności nie zostały podjęte. Podkreślić należy, że skierowanie do sądu administracyjnego przez zainteresowanego skargi na bezczynność organu orzekającego, nie zwalnia go od prowadzenia dalej postępowania administracyjnego zmierzającego do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika Kierownika Urzędu do Spraw Repatriacji i Osób Represjonowanych w dniu [...] maja 2005 r. organ orzekający otrzymał odpowiedź IPN na swoje zapytanie, zatem ustała niezależna od organu orzekającego przeszkoda do zakończenia postępowania dowodowego już prowadzonego we własnym zakresie zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 149 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).