V SAB/Wa 4/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie w przedmiocie wydania decyzji co do wniosku strony o wyłączenie przedmiotów ruchomych spod zajęcia postanawia: odrzucić skargę A. B. reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. w przedmiocie wydania decyzji co do wniosku strony o wyłączenie przedmiotów ruchomych spod zajęcia w sprawie prowadzonej pod sygnaturą (...) w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. Nadto wniósł o stwierdzenie, że Naczelnik (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę, Naczelnik (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. wyjaśnił, że prowadzi śledztwo o sygnaturze (...) , nadzorowane przez Prokuraturę Rejonową w Z. sygn. akt: (...) , przeciwko A. B. podejrzanemu o przestępstwo skarbowe określone w art. 91 § 1 i 3 k.k.s. w zb. z art. 65 § 1 i 3 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. polegające na przewożeniu ciągnikiem D. o numerze rejestracyjnym (...) wraz z naczepą K. o numerze rejestracyjnym (...) , towaru w postaci 9 840,000 szt. (492 000 paczek) papierosów marki W. bez polskich znaków akcyzy. W prowadzonym postępowaniu wraz z ujawnionymi wyrobami akcyzowymi zatrzymany został ciągnik siodłowy D. (...) , rok produkcji (...) r. o numerze rejestracyjnym (...) o numerze VIN: (...) wraz z naczepą ciężarową K. SD, rok produkcji (...) r., o numerze rejestracyjnym (...) i numerze VIN: (...) , wraz z dokumentami pojazdu oraz kluczami, zgodnie z protokołem zatrzymania rzeczy. Postanowieniem z (...) lipca 2019 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Z. zatwierdził zatrzymanie rzeczy. W dniu 12 sierpnia 2019 r., do (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. wpłynął wniosek A. B. o wyłączenie spod zajęcia ww. przedmiotów ruchomych z uwagi na to, że nie stanowią one własności Strony, a firmy leasingowej I. sp. z o.o. Oddział w G.. Następnie pismem z (...) września 2019 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Z. polecił dokonanie zwrotu zabezpieczonych pojazdów wraz z dokumentacją i kluczykami ich właścicielowi to jest I. Sp. z o.o. W związku z powyższym Naczelnik (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. w dniu (...) października 2019 r. wydał zarządzenie o zwrocie w/w rzeczy ich właścicielowi to jest I. sp. z o.o., i wezwał spółkę do odbioru przedmiotowych rzeczy przez osobę upoważnioną. Pismem z (...) października 2019 r. A. B. złożył skargę na bezczynność organu prowadzącego postępowanie, w związku z brakiem decyzji Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. odnośnie zatrzymanego ciągnika siodłowego wraz z naczepą. Zdaniem organu, prowadzone pod sygn. (...) śledztwo dotyczy przestępstwa karnego skarbowego wszczętego na podstawie przepisów kodeksu karnego skarbowego, do którego mają zastosowanie przepisy kodeksu karnego skarbowego oraz kodeksu postępowania karnego, tym samym przedmiotową skargę należy uznać za bezprzedmiotową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." Zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego określony został w art. 3 p.p.s.a., stanowiącym, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która - zgodnie z § 2 komentowanego przepisu - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika zatem, że skarga na bezczynność, czy też przewlekłe postępowanie organu administracji publicznej, przewidziana w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Jak wynika z przywołanych przepisów, przepisy ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie do postępowań administracyjnych gdzie wydawane są decyzje, postanowienia w postępowaniu administracyjnym oraz postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym lub innych czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi bezczynność "w przedmiocie wydania decyzji co do wniosku strony o wyłączenie przedmiotów ruchomych spod zajęcia w sprawie prowadzonej pod sygnaturą (...) w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi", w ramach prowadzonego przez Naczelnika (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe określone w art. 65 § 1 w zb. z art. 91 § 1 i 3 w zw. z art. 7 § 1 ustawy z 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2020 r. poz. 19 ze zm. dalej "k.k.s."). Stąd należy zauważyć, iż Naczelnik (...) Urzędu Celno-Skarbowego w W. wszczął postępowanie w postępowaniu skarbowym w sprawie o czyn zabroniony z art. 65 § 1 k.k.s. w zb. z art. 91 § 1 i 3 k.k.s., ale nie jako organ administracji publicznej. Czynność ta, nie mieści się zakresie określonym w art. 3 § 2 lub § 3 p.p.s.a., wobec czego nie należy do kognicji sądu administracyjnego, a powszechnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.