V SAB/Wa 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w Likwidacji w W. na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie zwrotu należności celnych; postanawia: odrzucić skargę; Pismem z 28 lutego 2011 r. T. Sp. z o.o. w Likwidacji w W. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiocie zwrotu należności celnych. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga T. Sp. z o.o. w Likwidacji w W. na Dyrektora Izby Celnej w W. Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997r. (Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 służy stronie ponaglenie do ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W rozpoznawanej sprawie skarżący w myśl przywołanego powyżej przepisu powinien był przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego wnieść ponaglenie do Ministra Finansów. Z akt administracyjnych wynika, że strona skarżąca z powyższego nie skorzystała, dlatego też nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.