V SAB/Wa 52/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 marca 2016 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z siedzibą w W. w sprawie wniosku o przyznanie pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę Pismem z [...] maja 2015 r. D. sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Spółka" lub "skarżąca") wniosła – za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. (dalej jako: "Kierownik BP ARiMR", lub "organ I instancji") – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę m.in. na przewlekłe prowadzenie postępowania prowadzonego przez Kierownika BP ARiMR w W. w sprawie przyznania płatności ONW za rok 2013 oraz na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. nr [...] z [...] kwietnia 2015 r. uznające złożone przez skarżącą zażalenie za nieuzasadnione. Strona wystąpiła przy tym o uznanie skargi za zasadną i uchylenie postanowienia Dyrektora ARiMR w W. z [...] kwietnia 2015 r. wydanego w trybie przepisów art. 37 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: "k.p.a."). Skarżąca wystąpiła nadto o uznanie w trybie art. 149 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania za zasadną i zobowiązanie organu do zakończenia postępowania w określonym terminie. W uzasadnieniu skargi jej autor wyraził pogląd, że na postanowienie organu wydane w trybie przepisów art. 37 k.p.a. przysługuje skarga do sądu administracyjnego, gdyż wniesienie zażalenia w trybie tych przepisów otwiera drogę do złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Zauważył, że organ dopiero po kilku miesiącach od otrzymania akt sprawy podjął pierwszą swą czynność, tj. wysłał wezwanie do uzupełnienia braku formalnego podania. W ocenie strony czynność stwierdzenia braku formalnego podania nie wymagała żadnych skomplikowanych czynności jego analizy, a jedynie prostej czynności sprawdzenia wymogów formalnych. Tym samym, w ocenie Spółki, organ dopuścił się przewlekłości postępowania. Spółka wskazała ponadto, że organ nadzorczy nie zważył, że w tej sprawie wydał rozstrzygnięcie [...], gdzie zażalenie uznał za zasadne i wyznaczył termin załatwienia sprawy na [...] maja 2015 r. W ocenie D. sp. z o.o. skarżone postanowienie wydano w sprawie gdzie zapadło już rozstrzygniecie, objęte jest więc kwalifikowaną wadą nieważności. W odpowiedzi na skargę Kierownik BP ARiMR przedstawił przebieg postępowania w sprawie. Organ wskazał, że pismem z [...] maja 2013 r. (data wpływu [...] maja 2013 r.) D. Sp. z o.o. wniosła o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatności rolnośrodowiskowej oraz przyznanie pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2013. Kierownik BP ARiMR wskazał, że w dniu [...] maja 2013 r. strona złożyła o zmianę do wniosku oraz oświadczenie przejmującego posiadanie działek rolnych oraz ich części położonych na obszarze ONW oraz oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach PROW na lata 2007-2013 (przejęcie od G. Sp. z o.o.) – pismem z [...] marca 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego wezwał stronę do usunięcia braków formalnych. Natomiast [...] kwietnia 2015 r. złożono korektę wniosku transferowego na rok 2013, gdzie D. Sp. z o.o. przejęła posiadanie działek rolnych po spółce G. Sp. z o.o. Jednocześnie dołączono kopię umowy w sprawie przeniesienia posiadania nieruchomości rolnych. Organ podniósł dalej, że niezależnie od powyższego w dniu [...] maja 2014 r. do Biura Powiatowego w B. wpłynęły wnioski transferowe za rok 2013, w których D. Sp. z o.o. wnioskowała o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego, pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w przypadku następstwa prawnego oraz pomocy finansowej z tytułu rolnośrodowiskowej w przypadku następstwa prawnego: - wniosek transferowy gdzie przekazującym jest S. Sp. z o.o. Do ww. wniosku dołączono kopię postanowienia z KRS o przejęciu spółek: U. sp. z o.o, S. sp. z o.o., O. sp. z o.o., T. sp. z o.o., T. sp. z o.o., S. sp. z o.o., T. sp. z o.o., T. sp. z o.o. - wniosek transferowy gdzie przekazującym jest U. sp. zo.o. Do ww. wniosku dołączono kopie postanowienia z KRS o przejęciu przez D. sp. z o.o. wymienionych powyżej spółek. - wniosek transferowy gdzie przekazującym jest T. sp. z o.o. Do ww. wniosku dołączono kopie postanowienia z KRS o przejęciu przez D. sp. z o.o. wymienionych powyżej spółek. - wniosek transferowy gdzie przekazującym jest T. sp. z o.o. Do ww. wniosku dołączono kopie postanowienia z KRS o przejęciu przez D. sp. z o.o. wymienionych powyżej spółek. Powyższe wnioski zostały przekazane zgodnie z właściwością do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...]. Następnie w dniu [...] lipca 2014 r. D. Sp. z o.o. złożyła wycofanie wniosku o przyznanie pomocy ONW oraz płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w przypadku następstwa prawnego. Wycofanie dotyczyło wniosków gdzie przekazującym był S. sp. z o.o., T. sp. z o.o. oraz T. sp. z o.o. Wskazać należy, iż po rozpatrzeniu ww. wniosków postępowanie transferowe odnośnie spółek S. sp. z o.o., T. sp. z o.o. oraz T. sp. z o.o. zostało umorzone – zgodnie z zakresem żądania strony. Natomiast w zakresie toczącego się postępowania w sprawie o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego wydano następujące rozstrzygnięcia: - w dniu [...] października 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego [...] w W. wystosował do spółki D. sp. z o.o. - następcy prawnego U. Sp. z o.o. informację o wstąpieniu do toczącego postępowania, - w dniu [...] września 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego [...] wysłał do spółki D. sp. z o.o. - następcy prawnego T. Sp. z o.o. decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności w ramach jednolitej płatności obszarowej lub specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych w przypadku następstwa prawnego. - w dniu [...] lutego 2015 r. Kierownik BP ARiMR [...] wysłał do spółki z o.o. D. ( następcy prawnego T. sp. z o.o.), informację o wstąpieniu do toczącego się postępowania. W dniu [...] marca 2015 r. Kierownik BP ARiMR [...] wysłał do spółki z o.o. D. następcy prawnego S. sp. z o.o. informację o wstąpieniu do toczącego się postępowania. Wskazać należy, iż w ramach wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w przypadku następstwa prawnego oraz pomocy finansowej z tytułu rolnośrodowiskowej w przypadku następstwa prawnego, w którym przekazującym jest spółka T. sp. z o.o., organ I instancji wystąpił w dniu [...] kwietnia 2015 r. do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji. Do dnia przesłania odpowiedzi na skargę do Biura nie wpłynęło rozstrzygnięcie organu II instancji. Ponadto istotne jest, iż po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności na rok 2013, złożonego do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przez D. sp. z o.o., a także wniosków o płatność na rok 2013 złożonych w wyniku następstwa prawnego po podmiotach U. sp. z o.o., T. sp. z o.o. oraz S. sp. z o.o. - wniosków transferowych, w dniu [...] maja 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję [...] w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Organ podkreślił, że odnośnie płatności ONW oraz rolnośrodowiskowych, wszystkie wnioski transferowe jak i tzw. wniosek główny danego podmiotu złożone w danym roku kalendarzowym, powinny być rozpatrzone łącznie poprzez wydanie jednej decyzji administracyjnej dotyczącej płatności ONW lub rolnośrodowiskowej dla tego podmiotu uwzględniając wszystkie wnioski złożone przez ten podmiot. Tym samym wniosek główny spółki D. sp. z o.o. w sprawie płatności ONW oraz rolnośrodowiskowej powinien być rozpatrzony łącznie z wnioskami transferowymi po przekazującej posiadanie spółce U. sp. z o.o. oraz po przekazaniu posiadania nieruchomości w przypadku spółki G. sp. z o.o. Jednocześnie Kierownik BP ARiMR stwierdził, że dopóki organ nie dokona niezbędnych ustaleń stanu faktycznego i prawnego dla każdego z wniosków, tzn. choćby w jednym z nich stan sprawy był niewyjaśniony, niemożliwe jest wydanie decyzji w połączonych sprawach. Dodał, że w sprawie ONW i rolnośrodowiskowej spółki D. sp. z o.o nie zostało zakończone postępowanie w sprawie przyznania pomocy finansowej ONW oraz rolnośrodowiskowej na rok 2013 dla spółki przekazującej U. sp. z o.o. Wyjaśnił, że w sprawie prowadzonej na wniosek spółki U. sp. z o.o dołączono oświadczenie przejmującego posiadanie działek rolnych oraz ich części położonych na obszarach ONW oraz oświadczenie o kontynuacji zobowiązania rolnośrodowiskowego. Jak wynika z powyższych oświadczeń U. sp. z o.o. przejmuje posiadanie działek rolnych od S. s.c., P. s.c. oraz S. s.c. Ponieważ stwierdzono braki formalne w ww. oświadczeniach, Kierownik Biura Powiatowego wystosował w dniu [...] kwietnia 2015 r. wezwanie. Spółka dopiero w dniu [...] maja 2015 r. (data wpływu) złożyła korekty oświadczeń. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, organ I instancji dopiero po wyjaśnieniu wszelkich nieprawidłowości we wnioskach transferowych oraz we wniosku głównym może przeprowadzić kontrole merytoryczną łącznie wszystkich wniosków i ocenić, czy zadeklarowane we wnioskach powierzchnie gruntów rolnych kwalifikują się do płatności. W ocenie organu I instancji w przedmiotowej sprawie postępowanie nie było prowadzone w sposób przewlekły, a podejmowane w toku czynności znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy Kierownik BP ARiMR podniósł, że prowadzone przez organ czynności powodowane były przedkładanymi przez stronę wnioskami i oświadczeniami oraz dotyczyły kwestii wyjaśnienia wątpliwości związanych z prawidłowym prowadzeniem produkcji rolnej, a zatem kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Organ w tym czasie wystosował szereg pism, wezwań do złożenia wyjaśnień, wniosku o udzielenie informacji na temat dzierżawionych przez Spółkę i wspólników terenów oraz zapytanie do Urzędu Skarbowego. Z przedmiotowej dokumentacji, w ocenie organu jasno wynika, iż Kierownik bez zbędnej zwłoki podejmował kolejne działania zmierzające do wyjaśnienia szeregu wątpliwości i ustalenia stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, iż w D. sp. z o.o. z siedzibą w W. pismem z [...] maja 2015 r. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Kierownika BP ARiMR [...] w W. w sprawie wniosku o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania (ONW) na 2013 rok oraz na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o uznaniu zażalenia na niezałatwienia sprawy oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2511/15 odrzucił skargę spółki na ww. postanowienie nr [...] jako niedopuszczalną. Przedmiotem sprawy niniejszej jest więc jedynie skarga na przewlekłość postępowania, które zainicjowane zostało wnioskiem skarżącej z dnia [...] maja 2013 r. o przyznanie płatności ONW na rok 2013, z jakim zwróciła się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. Odnosząc się do zawartego w skardze stwierdzenia strony, że organ "w tej samej sprawie wydał rozstrzygnięcie [...] z dnia 2015 roku", gdzie zażalenie na załatwienie sprawy uznał za zasadne, stwierdzić należy, że nie ma ono znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Istotnym jest, że powołane przez Spółkę postanowienie zostało wydane w innej sprawie administracyjnej (dotyczącej innej płatności), a zatem jego treść nie ma wpływu na ważność niniejszego postępowania i nie może stanowić podstawy do uznania przez Sąd, że w przedmiotowej sprawie doszło do przewlekłości postępowania organu I instancji. Przechodząc do meritum sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Pośród szeregu zasad ogólnych postępowania administracyjnego szczególne znaczenie z punktu widzenia jego sprawności ma zasada wyrażona w art. 12 k.p.a., tj. zasada szybkości i prostoty postępowania. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 k.p.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w doktrynie podkreśla się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (patrz: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, str. 69-70; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (patrz: J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. W wyroku z dnia 26 października 2012 r. w sprawie II OSK 1956/12 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - www.orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził iż przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Przepisy art. 149 § 1 p.p.s.a., dają stronie możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jak również jego bezczynność. Uprawnienie to sprowadza się do żądania wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Na sąd nakłada natomiast, obok oceny czy mamy do czynienia z przewlekłością lub bezczynnością, obowiązek ustalenia czy miały one miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd może także, na wniosek lub z urzędu, orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 173 ze zm.), organ administracji publicznej stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Tylko działając w taki sposób organ stoi na straży praworządności i pogłębia zaufanie obywateli do organów państwa. W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z siedzibą w W. z wnioskiem z dnia [...] maja 2013 r. o przyznanie m.in. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania (ONW) na 2013 rok. Trzeba w tym miejscu wskazać, że postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącej jest prowadzone pod rządami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329 zez zm., dalej jako: "rozporządzenie ONW"). Zgodnie z § 5 ust. 6 ww. rozporządzenia Kierownik Biura Powiatowego Agencji zawiadamia rolnika o przyczynach niezałatwienia sprawy dotyczącej przyznania płatności ONW do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności ONW, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Przyjąć zatem należy, że terminem załatwienia sprawy wniosku spółki D. sp. z o.o. złożonego w dniu [...] maja 2013 r. (data wpływu wniosku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...]) był dzień [...] marca 2014 r. W niniejszej sprawie, czego strona skarżąca nie kwestionuje, organ informował spółkę o przyczynach niedotrzymania terminu załatwienia sprawy kolejno w pismach z: [...] lutego 2014 r., [...] kwietnia 2014 r., [...] czerwca 2014 r., [...] sierpnia 2014 r., [...] października 2014 r., [...] grudnia 2014 r. oraz [...] marca 2015 r. W ocenie Sądu, pomimo przedłużającego się postępowania administracyjnego, brak jest podstaw do zarzucenia organowi przewlekłości jego prowadzenia. Z analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wyznaczanie kolejnych terminów do załatwienia sprawy związane było nie tylko ze złożonością prowadzonego postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie D. sp. z o.o. płatności ONW za 2013 rok, lecz przedłożeniem przez stronę w toku sprawy wniosków o przyznanie płatności w przypadku następstwa prawnego oraz przekazania gospodarstwa. Podkreślenia wymaga, że Spółka skutecznie złożyła wniosek transferowy, w którym wnioskowała o przyznanie płatności ONW w miejsce nieistniejącej spółki U. sp. z o.o. oraz po przekazaniu posiadania nieruchomości w przypadku spółki G. sp. z o.o. Zgodnie z § 8b ust. 1 rozporządzenia ONW w przypadku rozwiązania albo przekształcenia rolnika lub wystąpienia innego zdarzenia prawnego, w wyniku których zaistniało następstwo prawne, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w § 7 ust. 1, w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW do dnia doręczenia decyzji w sprawie przyznania płatności ONW, płatność ONW przysługuje następcy prawnemu rolnika po spełnieniu warunków określonych w § 8b ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia. Na podstawie art. 8d ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia ONW w przypadku gdy rolnik, który złożył za dany rok kalendarzowy wniosek o przyznanie płatności ONW, o którym mowa w § 5 ust. 1, złożył również za ten rok kalendarzowy wniosek, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2, § 7 ust. 2 lub § 8b ust. 2, wnioski te są rozpatrywane łącznie. Jeżeli decyzja w sprawie przyznania płatności ONW została wydana przed złożeniem przez rolnika wniosku, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 2, § 7 ust. 2 lub § 8b ust. 2, kierownik biura powiatowego Agencji rozstrzyga te sprawy, zmieniając tę decyzję. Z brzmienia cyt. przepisów wynika zatem jednoznacznie, że w przypadku złożenia przez producenta tzw. wniosków transferowych, wówczas, gdy jeszcze nie została wydana decyzja co do przyznania płatności dla gruntów objętych wnioskiem transferowym, organ prowadzący postępowanie jest zobligowany do tego, aby wnioski te były rozpatrywane łącznie przez kierownika biura powiatowego Agencji, właściwego do rozpatrzenia sprawy. Tym samym należy podzielić zdanie organu, że wniosek główny D. Sp. z o.o. w sprawie płatności ONW za 2013 r,. powinien być rozpatrzony łącznie z wnioskiem transferowym po przekazującej posiadanie spółce U. Sp. z o.o. oraz po przekazaniu posiadania nieruchomości w przypadku spółki G. Sp. z o.o. Sąd – co należy podkreślić – w rozpatrywanej sprawie nie dokonuje oceny poszczególnych postępowań w stosunku do skarżącej spółki, jak też i do spółek, które były poprzednikami skarżącej co do płatności ONW za 2013 rok, albowiem nie to jest przedmiotem rozważań Sądu. WSA rozstrzygając skargę na przewlekłe prowadzenie przedmiotowego postępowania ocenia jedynie (o czym była mowa powyżej), czy zaskarżony organ działa w sposób opieszały, niesprawny i nieskuteczny w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również czy doszło do nieuzasadnionego przedłużania terminu załatwienia sprawy. Mając na uwadze złożony charakter sprawy nie należało oczekiwać natychmiastowego jej rozstrzygnięcia. Szybkość prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, uzależniona jest w wysokim stopniu od podejmowanych działań przez stronę skarżącą. Spółka, jako profesjonalny uczestnik obrotu gospodarczego, która w latach ubiegłych składała już wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich (również ONW), o czym świadczy ilość postępowań sądowoadministracyjnych, które toczyły się lub nadal toczą się w tut. Sądzie, mając na uwadze przepisy prawa krajowego regulujące te kwestie, powinna liczyć się z konsekwencjami modyfikacji zarówno samego wniosku o płatność jak również skutkami złożenia wniosków o przyznanie płatności w przypadku następstwa prawnego oraz przekazania gospodarstwa. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie uzasadniają stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie miało miejsce przewlekłe prowadzenie postępowania. Szczególnie jeśli wziąć pod uwagę całokształt sprawy, tj. jej złożony charakter oraz działania skarżącej. Powyższe pozwala na przyjęcie, iż nie można przypisać organowi przewlekłości w prowadzeniu postępowania. Organ nie podejmował bowiem czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy, a długotrwały czas prowadzenia postępowania nie wynikał tylko i wyłącznie z działania zaskarżonego organu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.