V SAB/Wa 53/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi W. D. na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie bezczynności organu w sprawie rozpatrzenia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz W. D. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu 27.08.2024 r. pod poz. 28940. Decyzją z 8 lutego 2024 r. nr WIF-WR-1.8520.1.6.202329, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny odmówił W. D. (dalej: Skarżący) zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Pismem z 28 lutego 2024 r. skarżący wniósł odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: GIF), które do organu II instancji wpłynęło 7 marca 2024 r. W dniu 3 kwietnia 2024 r. do GIF wpłynęło pismo skarżącego zawierające dodatkową argumentację. Następnie w dniu 27 sierpnia 2024 r. (data nadania) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność GIF w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego. Pismem z 30 sierpnia 2024 r. GIF zawiadomił stronę o zamiarze zakończenia postępowania odwoławczego i wydania decyzji, a także wyznaczył jej 7-dniowy termin na wypowiedzenie się w sprawie. W dniu 30 października do GIF wpłynęło ponaglenie datowane przez Skarżącego na 24 października 2024 r. Decyzją z 31 października 2024r r., nr POWII.503.29.2024.SK.4, GIF oddalił odwołanie W. D. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego W odpowiedzi na skargę na bezczynność GIF w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak wcześniejszego ponaglenia, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu. Rację ma rację organ, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej: "k.p.a."). W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935: dalej: "p.p.s.a."). skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. przewiduje, iż skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Oznacza to, że przed złożeniem skargi na bezczynność, skarżący zobowiązany był wnieść do organu ponaglenie, czego nie uczynił. Skarżący skargę na bezczynność nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 27 sierpnia 2024 r., podczas gdy późniejsze ponaglenie (datowane na 24 października 2024 r.) wpłynęło do GIF 30 października 20214 r. - dzień przed wydaniem decyzji organu II instancji. Uchybienie obowiązkowi złożenia ponaglenia przed wniesieniem skargi na bezczynność skutkuje powinnością odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. mieści się w kategorii "innych przyczyn", o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.