V SAB/Wa 68/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. w przedmiocie odpowiedzi na pismo z dnia [...] września 2014 r. postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r. strona złożyła do Sądu skargę na bezczynność Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w przedmiocie odpowiedzi na pismo z dnia [...] września 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, iż orzekanie co do istoty w sprawach skarg jest dopuszczalne jedynie na inne niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 p.p.s.a, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazał bezczynność w przedmiocie odpowiedzi na własne pismo z 8 września 2014 r., zatytułowane "skarga", w którym skarżący określa skierowane do niego wezwanie z dnia 1 września 2014 r. do złożenia wyjaśnień jako bezzasadne. Sąd stwierdza, że sprawa w przedmiocie bezczynności organu w sprawie pisma stwierdzającego niezasadność wystosowania wezwania do złożenia wyjaśnień nie mieści się w powyższym katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.). Ponadto, zarzucana bezczynność nie dotyczy żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie jest związana z rozstrzyganiem o prawach czy obowiązkach strony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał wniesioną skargę za niedopuszczalną i skargę tę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a.