V SAB/Wa 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanawia: - zwrócić stronie skarżącej K. N. wpis sądowy od skargi w kwocie ... zł (... złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. ..., w dniu ... lutego 2009 r. Postanowieniem z 12 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę K. N. na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Jednocześnie, wskazać należy iż wpis sądowy od skargi w kwocie ... zł został uiszczony w dniu ... lutego 2009 r. (dowód uiszczenia wpisu - karta nr 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] - sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Mając na uwadze treść wskazanej regulacji, Sąd nakazał zwrot wpisu uznając, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 - sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi (...) - odpowiada także sytuacjom, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie art. 54 § 1 i 2 cyt. ustawy, tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. W tej sytuacji, mając na względzie postanowienie Sądu z 12 maja 2009 r. o odrzuceniu skargi oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) oraz § 2 p.p.s.a, należało orzec jak w sentencji postanowienia.