V SAB/Wa 77/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w sprawie nierozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę Decyzją nr (...) z dnia (...) grudnia 2014 r. Dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju odmówił przyznania środków finansowych na realizacją projektu pn. "Inteligentny system sterowania oświetleniem ulicznym Quantum", złożonego przez Skarżącą w ramach II Konkursu o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu Gekon – Generator Koncepcji Ekologicznych. Od wskazanej decyzji, w dniu 26 stycznia 2015 r. Skarżąca złożyła odwołanie. Pismem z dnia 3 marca 2015 r. nr SZPB.5001.249.2015.ED1:44.ER1 WY/16736/03/2015, Skarżąca została poinformowana, że jej odwołanie nie będzie podlegało dalszej procedurze odwoławczej. Następnie pismami z dnia 7 kwietnia 2014 r. oraz z dnia 30 kwietnia 2015 r. Skarżąca została poinformowana o niemożliwości przywrócenia odwołania do procedury odwoławczej. Pismem z dnia 4 czerwca 2015 r. uzupełnionym, na wezwanie Sądu, w dniu 24 sierpnia 2015 r. Skarżąca spółka złożyła skargę na bezczynność Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w sprawie odmowy przyjęcia odwołania do rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Złożenie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Do przepisów tych należy m.in. art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, który stanowi, iż na decyzję Komisji Odwoławczej Rady NCBiR lub Komitetu Sterującego przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że zaskarżalna do sądu jest jedynie decyzja podjęta przez Komisję Odwoławczą Rady NCBiR lub Komitetu Sterującego, a nie informacje Dyrektora NCBiR w przedmiocie oceny formalnej odwołania. Niniejsza sprawa nie mieści się zatem w kategorii spraw, do których stosuje się przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na wskazane powody, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.