V SAB/Wa 8/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2005 r. sprawy ze skargi I. Ł. i A. Ł. na bezczynność organu - Naczelnika Urzędu Celnego w C. odrzucić skargę. W dniu [...] czerwca 2005 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga I. i A. Ł. z dnia [...] czerwca 2005 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w C. w sprawie odmowy zwolnienia od cła samochodów osobowych marki [...] i [...] polegającą na braku rozstrzygnięcia wniosku Skarżących mimo uprawomocnienia się orzeczenia Sądu Rejonowego w C. o przepadku powyższych samochodów na rzecz Skarbu Państwa a także faktu, iż Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004r nr [...] uchylił obie decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] przekazując sprawę do ponownego rozpoznania (vide: sprawa o sygn.V SA/Wa 1530/05 tut.Sądu) . Odpowiedź na skargę wniósł Dyrektor Izby Celnej w [...], który wskazał, że z uwagi na uprawomocnienie się orzeczenia o przepadku na rzecz Skarbu Państwa obu samochodów (postanowienie Sądu Rejonowego w C. z dnia [...] pażdziernika 2004r Sygn. akt [...] ) nie ma potrzeby umarzania postępowania celnego, gdyż orzeczenie o przepadku kończy wcześniejsze postępowanie administracyjne (celne) i w związku z tym wnosił o jej oddalenie.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie m.in. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. 153 poz. 1270) prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Na bezczynność organu celnego I instancji służy stronie środek w postaci ponaglenia do organu wyższego stopnia przewidziany treścią art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, który w sprawie niniejszej ma zastosowanie w związku z treścią art. 262 ustawy kodeks celny z dnia 9 stycznia 1997 r. (tekst jednolity Dz.U. 75/2001 poz. 802). Ponaglenie jest to szczególny środek zaskarżenia przewidziany dla obrony praw strony i zmierzający do spowodowania, w związku z jego wniesieniem, wypełnienia przez organ obowiązku przeprowadzenia czynności bądź też wydania stosownego aktu. W sprawie decydujące jest to, że w toku postępowania administracyjnego stronie służy środek zaskarżenia, którym jest wspomniane, przewidziane ustawą Ordynacja podatkowa - ponaglenie. To, że strona z niego nie skorzystała powoduje, że nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, które w sposób przykładowy zostały wymienione w treści art. 52 § 2 ustawy o p.p.s.a. Należy także mieć na uwadze fakt, iż w niniejszej sprawie, mimo prowadzenia postępowania celnego przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...], po uchyleniu jego decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w [...], właściwy miejscowo stał się Urząd Celny w C. Stało się tak z mocy Rozporz. Ministra Finansów z dnia 23.04.2004r w sprawie właściwości miejscowej organów celnych (Dz.U. z 2004r poz.912 ze zm.) , obowiązującego od 1 05.2004r,w którym zreorganizowano administrację celna na obszarze województwa mazowieckiego: między innymi powstał nowy urząd celny- Urząd Celny w C. W tym stanie rzeczy konieczne stało się odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu jej przedwczesności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a. w związku z § 3 tego art. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.