V SAB/Wa 8/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. K., S. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Ministra Gospodarki w sprawie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. T. K. wystąpił z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 14 kwietnia 2010r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z dochodów z prac dorywczych w wysokości 400 złotych miesięcznie. Skarżący wyjaśnił, iż mieszka w lokalu komunalnym (bez łazienki) o powierzchni 69,70 m2, posiada również lokal użytkowy, który nie jest użytkowany od 1998 roku. Oświadczył, iż nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani jakichkolwiek przedmiotów wartościowych. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy zarządzeniem z 19 kwietnia 2010 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył pismo procesowe z 4 maja 2010r. (data nadania), w którym wyjaśnił m.in., iż miesięcznie ponosi następujące wydatki: wyżywienie – 250 złotych, energia elektryczna – 40 złotych, gaz – 30 złotych, środki czystości i profilaktyka zdrowotna – 30 złotych, stałe koszty utrzymania mieszkania – 70 złotych. Stwierdził, iż od dwóch lat nie kupił ubrań, od pół roku nie opłaca ubezpieczenia. Skarżący wyjaśnił, iż wszelkie zarobione pieniądze przeznacza na utrzymanie i walkę z przedstawicielami władzy. Oświadczył, iż nie posiada lokat bankowych, oszczędności, czynnych rachunków bankowych i ruchomości znacznej wartości. Wyjaśnił także, iż korzysta z pomocy rodziny i znajomych, nie korzysta natomiast z pomocy organizacji społecznych. Do pisma załączył dokument potwierdzający wypowiedzenie umowy o limit kredytowy i kartę wskazujący na zadłużenie skarżącego w wysokości 3.307,28 złotych, wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank [...] S.A. z saldem minus 21.906,03 złotych, wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego przez Bank [...] S.A. z saldem minus 34.609,40 złotych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową, oraz dochody. Dochód uzyskiwany z prac dorywczych w wysokości 400 złotych, po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.