V SAB/Wa 83/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w S. na przewlekłość Ministra Gospodarki w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: - odrzucić skargę – B. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania Ministra Gospodarki w prawie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach konkursu nr 2/POIS/9.4/2010 dla działania 9.4 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest przewlekłość Ministra w dokonaniu oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu zgłoszonego w ramach konkursu ogłoszonego na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: ustawa). Ustawa ta reguluje również sposób postępowania w sprawie oceny wniosków, z możliwością złożenia skargi do sądu administracyjnego włącznie. I tak zgodnie z treścią art. 30b ust. 1 ustawy istnieje możliwość zaskarżenia tylko oceny projektu i tylko negatywnej oceny projektu. W myśl bowiem tego przepisu w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zamieszcza uzasadnienie wyników oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 ustawy). Natomiast art. 30c ust. 1 ustawy przewiduje możliwość złożenia skargi. Zgodnie bowiem z tym przepisem po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Co więcej wniesienie skargi obwarowane jest również obowiązkiem spełnienia dodatkowych warunków, określonych w ust. 2, który stanowi, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Z kolei w myśl art. 30e ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Dodatkowo wskazać należy, iż do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 37 ustawy). Po przedstawieniu przepisów Sąd stwierdza, że uregulowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju dotyczące środków zaskarżenia jest kompleksowe. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że przedmiot niniejszej skargi nie mieści się w przedstawionym na wstępie katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, jak również brak jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji sądową kontrolę. Mając powyższe na uwadze wyjaśnić należy, iż we wskazanych przepisach szczególnych dotyczących systemu realizacji programów operacyjnych nie przewidziano możliwości złożenia skargi na bezczynność organu. Możliwość złożenia skargi została ograniczona tylko i wyłącznie do sytuacji uzyskania przez stronę negatywnej oceny projektu i wyczerpania przez nią środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego. Przedmiotowa sprawa nie podlega zatem kognicji sądu administracyjnego w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organów w zakresie określonym przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co w konsekwencji czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną.