V SAB/Wa 87/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-03-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Bożena Zwolenik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, w szczególności nie złożyła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 k.p.a. i art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Brak takiego działania stanowi naruszenie warunku formalnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. o wydanie uwierzytelnionych odpisów dokumentów. Po otrzymaniu pisma wyjaśniającego, skarżący wniósł skargę na bezczynność P. S.A., twierdząc, że nie otrzymał żądanych odpisów. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na bezczynność P. S.A. w W. w sprawie wniosku o wydanie odpisów z akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie tytułów wykonawczych wydanych przez P. S.A. w W. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. prowadził wobec E.K., zwanego dalej "Skarżącym", postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od stycznia 2009 r. do sierpnia 2013 r. W dniu [...] września 2014 r. (data nadania) Skarżący zwrócił się do Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów na podstawie których wysunięto wobec niego roszczenia finansowe. Odpowiadając na podanie Dyrektor wystosował do Skarżącego pismo wyjaśniające datowane na [...] marca 2015 r. znak: [...]. Następnie Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność P. S.A. w sprawie jego wniosku o wydanie dokumentów twierdząc, iż żadnych odpisów nie otrzymał (pismo z dnia [...] października 2015 r.). Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Sąd wezwał Skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej "k.p.a.", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie została skierowana na wskazany przez Skarżącego adres do korespondencji i odebrana przez pracownika upoważnionego do jej odbioru w dniu [...] stycznia 2016 r. Odpowiedzi strona winna udzielić najpóźniej w dniu [...] stycznia 2016 r., tymczasem do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie udzielił żądanej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przed wyczerpaniem przysługujących Skarżącemu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy Skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł skargę na bezczynność P. S.A., jednakże w aktach administracyjnych brak jest pisma, które można potraktować jako zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa określone w art. 37 k.p.a. Skarżący nie odpowiedział także na wezwanie Sądu do wyjaśnienia, czy wniósł takie zażalenie. W świetle powyższego Sąd uznał, że Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, zgodnie z art. 52 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło