V SAB/Wa 94/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi H. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie załatwienia wniosku o wznowienie postępowania oddala skargę. [...]. pismem z dnia [...] października 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] – zarzucając organowi niezałatwienia sprawy z wniosku Skarżącej o wznowienie postępowania, tj. pozostawienia wniosku bez rozpoznania w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję). [...] zarzuciła organowi naruszenie: 1) art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm. - dalej: k.p.a.), poprzez prowadzenie przez organ administracji publicznej postępowania w sposób nie budzący zaufania obywateli do władzy publicznej, 2) art. 12 k.p.a., poprzez brak działania organów administracji publicznej w sprawie wnikliwie i szybko, nie posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, 3) art. 35 § 1 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, pozostawanie pomimo wydawania formalnych rozstrzygnięć w bezczynności co do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, poprzez podejmowanie czynności w toku postępowania w sposób nieefektywny i pozorny, 4) art. 64 § 2 k.p.a. poprzez wadliwe wezwanie Skarżącej do usunięcia braków wniosku, podczas gdy nie zawierał on braków w zakresie przewidzianym w przepisach prawa, zawierał wszelkie podstawowe dane i był kompletny. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. wniosła o: 1) zobowiązanie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] do wydania aktu w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2) zobowiązanie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy; 3) zasądzenie na rzecz Skarżącej od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu [...]. wskazała, iż w dniu [...] listopada 2012 r. skierowała do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]. wniosek (z dnia [...] listopada 2012 r.) o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji w R. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2007 r., utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007 - dotyczący płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007 oraz od decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego w R. z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. z dnia [...] kwietnia 2009 r. W złożonym wniosku pełnomocnik Skarżącej wskazał jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tj. brak udziału w postępowaniu administracyjnym [...]. i [...]. (osoby składające wnioski o płatności do tych samych działek) oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez wprowadzenie Skarżącej w błąd przez pracowników organu co do wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętego PROW 2007-1013, a nadto poprzez istnienie w dacie wydania decyzji przez organ II instancji protokołu z czynności kontrolnych z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...], z którego wynika, że posiadaczem działki nr [...] w 2007 r. była Skarżąca (a nie jej syn – [...].). Skarżąca podniosła, iż Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazując jako podstawę m.in. treść art. 64 § 2 k.p.a. kolejnymi postanowieniami (zaskarżanymi przez [...].) odmawiał wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzjami ostatecznymi Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...], utrzymujących w mocy decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] Organ administracji pozostawił bez rozpoznania wniosek Strony o wznowienie postępowania. W jej ocenie działania organu administracyjnego ocenić należy jako wadliwe, zarówno w świetle obowiązków wynikających z art. 35 § 1 k.p.a., jak i w zakresie prawidłowości pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w przedmiocie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. Zdaniem Skarżącej wątpliwości budzi także zasadność zastosowania przez organ I instancji trybu przewidzianego w art. 64 § 2 k.p.a. Przepis ten pozwala wezwać wnoszącego do usunięcia braków podania, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, a we wniosku o wznowienie podano okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia postępowania oraz zawarto informację, iż "zachowano termin obowiązujący 1-go miesiąca od powzięcia wiadomości". Skarżąca kwestionuje także prawidłowość pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braku formalnego, tj. braku wskazania terminu, w którym Strona dowiedziała się o nowym dowodzie w postaci protokołu z czynności, bowiem organ administracji w dniu [...] marca i [...] marca 2013 r. wiedział o dacie, kiedy to nastąpiło. Skarżąca przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt: V SA/Wa 1610/13, w którym Sąd wskazał, że pozostawienie podania bez rozpoznania jest formą zakończenia postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy Strona nie usunęła braków podania w terminie, mimo prawidłowego wezwania i pouczenia. Jeżeli więc organ prowadzący postępowanie pozostawia podanie bez rozpoznania, mimo że nie zachodzą przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno - technicznej (np. wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. było wadliwe - wyrok NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt: II GSK 3/11), to pozostaje on w bezczynności, bo odmawia rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. W ocenie Skarżącej odmowa wznowienia postępowania i bezpodstawne pozostawienie podania bez rozpoznania spowodowały, iż organ administracji - co prawda - podjął czynności w toku postępowania ale wykonał to w sposób nieefektywny i pozorny. Znalazło to swój wyraz w piśmie organu administracji z dnia [...] marca 2013 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wniosek Skarżącej zawierał wszystkie podstawowe dane i spełniał kryterium kompletności, nadto w toku postępowania składała ona liczne pisma wyjaśniające. Organ administracji wiedział zatem o dacie kiedy dowiedziała się o możliwości wznowienia postępowania. W jej ocenie postępowanie, o którym mowa powyżej winno zostać podjęte w wyniku złożenia wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] listopada 2012 r. Złożenie przez [...] skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie było poprzedzone rozpoznaniem przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zażalenia złożonego przez nią na niezałatwienie przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji w [...] w terminie sprawy dotyczącej wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji w [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...]. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., Nr [...], uznał zażalenie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przedmiotem wniesionego przez [...] zażalenia jest niezałatwienie w terminie przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] sprawy dotyczącej rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania tj. zdaniem Skarżącej - pozostawienia wniosku bez rozpoznania w zakresie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - w sprawie zakończonej wydaną przez ww. organ decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Prezes Agencji podkreślił, iż ze stanem bezczynności mamy do czynienia wówczas, gdy dochodzi do przekroczenia terminu załatwienia sprawy czy to na skutek nie podjęcia żadnych czynności czy też prowadzenia postępowania i nie zakończenia go wydaniem aktu administracyjnego lub podjęciem stosownej czynności. Natomiast Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wystosował w dniu [...] marca 2013 r. do Strony postępowania wezwanie do wskazania terminu, w którym dowiedziała się ona o istnieniu dowodu w postaci protokołu z czynności kontrolnych, wyznaczając jednocześnie 7 - dniowy termin od dnia otrzymania wezwania. Z uwagi na fakt, że zarówno Strona postępowania, jak również ustanowiony przez nią pełnomocnik nie udzielili odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] pismem z dnia [...] marca 2013 r. pozostawił wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] listopada 2012 r. bez rozpoznania. Powyższe oznacza, że postępowanie wstępne zainicjowane wnioskiem pełnomocnika [...] o wznowienie postępowania w sprawie przyznania płatności na rok 2007, w zakresie w jakim dotyczyło ono jego wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zostało przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] zakończone czynnością materialno-techniczną, niepodlegającą zaskarżeniu w drodze odwołania ani zażalenia, co w ocenie Prezesa ARiMR, stanowiło jedyny prawnie dopuszczalny sposób załatwienia tego podania w zakresie dotyczącym wskazanej we wniosku przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. W sposób jednoznaczny wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 września 2013 r., I OPS 2/13, stwierdzając w jej uzasadnieniu, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. W rozpoznawanej sprawie pismem z dnia [...] marca 2012 r. Dyrektor Oddziału ARiMR, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał Stronę (kierując pismo do pełnomocnika) do wskazania w terminie 7 dni terminu, w którym dowiedziała się o nowym dowodzie w postaci protokołu z czynności kontrolnych z dnia [...] maja 2009 r. oraz pouczył o skutkach nieusunięcia braku. Wobec nie przedstawienia przez Stronę odpowiedzi, pismem z dnia [...] marca 2013 r. Dyrektor Oddziału, wskazując jako podstawę treść art. 64 § 2 k.p.a., pozostawił wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania z powodu nieusunięcia braku formalnego tj. wskazania terminu, w którym [...] dowiedziała się o istnieniu nowego dowodu w sprawie w postaci protokołu z czynności kontrolnych. Dyrektor wskazał, że wezwanie do usunięcia braków zostało jej doręczone w dniu [...] marca 2013 r. wobec czego termin do usunięcia braków upłynął w dniu [...] marca 2013 r. Sąd podnosi, iż obowiązkiem organu administracji jest zbadanie, czy wniosek o wznowienie oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy podanie o wznowienie zostało wniesione z zachowaniem terminów z art. 148 k.p.a. Dla obliczania wskazanego terminu istotny jest moment, w którym Strona dowiedziała się o okoliczności będącej podstawą wznowienia. Nie może wykazania tej daty zastąpić ogólne twierdzenie Strony, iż wniosek o wznowienie składa w terminie. Strona nie może także powoływać się na wiedzę organu o dacie powzięcia przez nią wiadomości. Art. 148 § 1 k.p.a. jest przepisem jednoznacznym. Wynika z niego, że termin wyznaczony ustawą na wniesienie podania o wznowienie postępowania liczy się od dnia, w którym Strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jeżeli więc podstawą wznowienia postępowania ma być sytuacja opisana w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a więc ujawnienie istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nie znanych organowi, który wydał decyzję, to nie ulega wątpliwości, że termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym Strona postępowania dowiedziała się o tych okolicznościach faktycznych lub dowodach. Nie podanie tej daty przez Skarżącą zobligowało organ do zastosowania art. 64 § 2 k.p.a., co uczynił. W tym stanie faktycznym Sąd stwierdza, iż organ nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności, bowiem postępowanie wszczęte wnioskiem Skarżącej z dnia [...] listopada 2012 r. o wznowienie postępowania zostało zakończone czynnością materialno-techniczną – pozostawieniem pisma bez rozpoznania, o podjęciu której [...] została powiadomiona pismem z dnia [...] marca 2013 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.