V SO/Wa 12/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy z wniosku W.S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić wniosek W.S. o wymierzenie grzywny. W. S. wystąpił z wnioskiem z dnia 9 czerwca 2014 r. o wymierzenie Ministrowi Finansów grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kompletnych akt sprawy o sygn. akt V SAB/Wa 6/14. Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. zatytułowanym "Zawiadomienie", nadanym za pośrednictwem telefaksu, wnioskodawca poinformował Sąd, iż cofa pełnomocnictwo do doręczeń udzielone M.W. oraz podał nowy adres do doręczeń: [...]. Zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r. wezwano wnioskodawcę do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Jednocześnie pouczono Skarżącego o treści przepisu art. 299 § 1, § 2 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a. Pismem z dnia 6 października 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 14 listopada 2014 r.) wnioskodawca wystąpił z zażaleniem na zarządzenie w przedmiocie ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce. W treści pisma skarżący ponownie podał adres swego miejsca zamieszkania za granicą. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2014 r. pozostawiono zażalenie wnioskodawcy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 299 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem wniosku ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 299 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku (art. 299 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a). Stosując powyższe regulacje, zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r. wezwano wnioskodawcę do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia wniosku. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 25 września 2014 r. (kopia potwierdzenia odbioru – k. 56 akt sądowych). Termin dopełnienia obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce upłynął bezskutecznie w dniu 25 listopada 2014 r. Wskazać dodatkowo należy, iż wnioskodawca do chwili obecnej nie wykonał zarządzenia z dnia 10 września 2014 r. Nieustanowienie w wyznaczonym terminie pełnomocnika do doręczeń, mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, skutkuje stosownie do art. 299 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. odrzuceniem wniosku. Na marginesie wskazać należy, iż na zarządzenie z dnia 10 września 2014 r. wzywające do wyznaczenia przez stronę pełnomocnika do doręczeń w Polsce nie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenia na postanowienia Sądu I instancji wnoszone mogą być jedynie w przypadkach wskazanych w ustawie. Przepis ten, w myśl art. 198 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie także do zażaleń wnoszonych na zarządzenia przewodniczącego. Tym samym, pismo wnioskodawcy zatytułowane "zażalenie", nie mogło zostać uwzględnione i należało pozostawić je w aktach sprawy bez rozpoznania. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji postanowienia.