V SO/Wa 12/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-07-11
Skład orzekający: Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie starszego referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) powinno zostać utrzymane w mocy, jeśli wnioskodawca nie uzupełnił braków we wniosku pomimo wezwania sądu?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ nie uzupełnił braków we wniosku i nie przedstawił dokumentów potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, mimo wezwania sądu. Ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. W związku z tym, postanowienie starszego referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy należało utrzymać w mocy.Stan faktyczny
E. N. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca przedstawił oświadczenie o swoim stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, wskazując na świadczenie z tytułu niezdolności do pracy oraz dochody żony, a także koszty utrzymania mieszkania i inne zobowiązania. Starszy referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia informacji i przedłożenia dokumentów, jednak wnioskodawca tego nie uczynił. W konsekwencji, postanowieniem z dnia ... maja 2017 r. odmówiono przyznania prawa pomocy. Wnioskodawca wniósł sprzeciw, który został utrzymany w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia ... maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia ... maja 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z wniosku E. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata postanawia - utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia ... maja 2017 r.
Wnioskiem z dnia ... lutego 2017 r., sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, E. N. (dalej "wnioskodawca", "strona") wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, iż prowadzi w H. gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką, posiada mieszkanie o pow. Około ... m2 (wartość szacunkowa: ...-... euro) i nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, że otrzymuje świadczenie z tytułu niezdolności do pracy w wysokości ... euro miesięcznie (stanowiące jego jedyne źródło utrzymania), zaś jego żona osiąga dochód z tytułu pracy w wysokości ... euro miesięcznie.
Strona przedstawiła swoje stałe koszty utrzymania mieszkania wynoszące średnio ... euro, na co się składa spłata odsetek kredytu mieszkaniowego (... euro/m-c), opłaty za wodę i kanalizację (średnio ... euro/rok), opłaty za energie elektryczną i gaz (średnio ... euro/m-c), roczny podatek gminny (... euro/rok), opłaty za media (... euro/m-c) oraz opłata roczna za szkołę dla córki (... euro). Poza tym wnioskodawca posiada jeszcze zobowiązanie długoterminowe na kwotę ... zł. Ponadto strona zwróciła uwagę, że jest zadłużona u rodziny i znajomych, w związku z uiszczeniem opłat od skarg wniesionych do sądu administracyjnego w wysokości ... zł, która to kwotę spłaca w ratach. Na poparcie powyższych twierdzeń wnioskodawca przedstawił kopie dokumentów sporządzonych w języku obcym wraz z kopiami ich tłumaczeń na język polski dokumentujących dochody jego i żony, stan zdrowia oraz zaciągnięcie kredytu długoterminowego.
Złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Zarządzeniem z dnia ... marca 2017 r. strona została wezwana do udzielenia dodatkowych informacji wraz z potwierdzającymi je dokumentami. Pismo sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone wnioskodawcy w dniu ... marca 2017 r. Pomimo zakreślonego terminu, dodatkowe oświadczenie nie zostało złożone.
Postanowieniem z dnia ... maja 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jak wskazał starszy referendarz, stosownie do treści art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. (dalej "p.p.s.a."), jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Starszy referendarz sądowy zwrócił uwagę, iż ustalenia wymagał szereg istotnych i brakujących danych. Między innymi wskazał czy strona posiada nieruchomości rolne skoro zainicjowała kilkadziesiąt postępowań sądowoadministracyjnych, których przedmiotem są płatności obszarowe do gruntów rolnych. W szczególności określenia wymagały dane dotyczące tytułu prawnego do takiej nieruchomości oraz danych przedmiotowych dotyczących gruntów rolnych w tym informacji dotyczących dopłat bezpośrednich. Nie uzyskano także informacji dotyczących dochodu z nieruchomości rolnych oraz majątku ruchomego o znacznej wartości.
W związku z brakiem uzyskania tych informacji, starszy referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca nie wykazał, aby ustawowa przesłanka prawa pomocy w zakresie całkowitym została spełniona. Strona uniemożliwiła porównanie wysokości obciążeń finansowych z jakimi powinna się liczyć w postępowaniu sądowym z jego rzeczywistymi możliwościami płatniczymi.
W sprzeciwie na postanowienie starszego referendarza sądowego strona wskazała, że starszy referendarz sądowy niesłusznie miał nie uwzględnić jego oświadczenia dotyczącego stanu zdrowia, rodziny, majątku i dochodów zawartych w urzędowym formularzu. Nadmienił, iż podał wszystkie informacje i nie ma nic do dodania.
Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sprzeciw jest niezasadny, a zaskarżone nim postanowienie starszego referendarza sądowego należało utrzymać w mocy.
Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przytoczone we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności, jak i przedstawione dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Zatem inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których strona wnioskująca zamierza wywieść skutki prawne leży po stronie wnioskodawcy. Nie budzi wątpliwości, że rozstrzygnięcie wniosku zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).
Należy także pamiętać, że koszty sądowe stanowią daninę publiczną. Konstytucja RP przewiduje powszechny obowiązek ponoszenia takich danin, stanowiąc w art. 84, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, określonych w ustawie. Tym samym, przyznanie prawa pomocy oznacza w istocie obciążenie kosztami postępowania pozostałych podatników.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu prawidłowo uznał starszy referendarz sądowy, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w sprzeciwie należy uznać je za bezprzedmiotowe. Twierdzenia w nim zawarte nie wnoszą nic nowego do sprawy. Wnioskodawca twierdzi, że nie ustalono, że jego oświadczenie nie jest wiarygodne, zatem powinno ono wywoływać skutki prawne poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie w jakim o nie wniósł.
Starszy referendarz sądowy trafnie wskazał, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy ciąży ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Tymczasem pomimo wezwania, Skarżący nie odzwierciedlił złożonymi dokumentami pełnego obrazu swojej sytuacji majątkowej jaka podlega ocenie w procesie przyznawania pomocy. To Skarżący powinien wykazać się pełną inicjatywą w zakresie udowadniania swoich racji która jest warunkiem sine qua non pozytywnego rozpatrzenia wniosku i pomimo informacji zwrotnej z Sądu w postaci wezwania, nie usunął braków.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło