V SO/Wa 29/15

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy R.M. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia z 24 lipca 2015 r. Skarżący został wezwany do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów – stosownie do art. 255 p.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie nie została udzielona. Pismem z 10 sierpnia 2015 r. (oryginał pisma w aktach NSA o sygn. II GSK 1562/15) pełnomocnik Skarżącego oświadczyła w jego imieniu, że Skarżący nie podtrzymuje wniosku o przyznanie prawa pomocy. Równocześnie pełnomocnik poinformowała o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosownie do art. 249a p.p.s.a., w brzmieniu przyjętym ustawą z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 1191), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentująca Skarżącego oświadczyła, że Skarżący nie podtrzymuje wniosku o przyznanie prawa pomocy, co w ocenie referendarza sądowego jest tożsame z cofnięciem wniosku. Ponadto Skarżący zapłacił wpis należny w sprawie. W konsekwencji, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. postępowanie w sprawie prawa pomocy podlega umorzeniu. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.