V SO/Wa 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Irena Kudiura (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w sprawie ze skargi A. W. na rozstrzygnięcie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych p o s t a n a w i a Oddalić wniosek Pismem z dnia 7 sierpnia 2006 r. A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...]. Pismem z dnia 9 sierpnia 2006r. Sąd na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), dalej p.p.s.a. przesłał skargę strony do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K., dalej określany jako "Zakład". Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2006r. Sąd zwrócił się do organu o wyjaśnienie powodów nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi A. W. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącą o uprawnieniach wynikających z art. 55 § 1 p.p.s.a Pismem z dnia 11 grudnia 2006r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. poinformował Sąd, iż skarga A. W. została wniesiona od decyzji organu I instancji. W związku z tym Zakład zwrócił się do skarżącej o złożenie oświadczenia, czy skardze z dnia 7 sierpnia 2006r. nadać dalszy bieg. Pismem z dnia 19 września 2006r. skarżąca zwróciła się o wstrzymanie dalszego biegu skargi do czasu wydania ostatecznego rozstrzygnięcia przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie umorzenia należności z tytułu składek, ponieważ w dniu 20 lipca 2006r. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Po rozpoznaniu ww. wniosku Prezes ZUS dnia [...] września 2006r. wydał decyzję ostateczną, która została doręczona skarżącej dnia 25 września 2006r. Decyzji tej A. W. nie zaskarżyła. Pismem z dnia 17 grudnia 2006r. A. W. wniosła o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych za nienadesłanie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych w wysokości określonej 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny jest odrębnym postępowaniem sądowym wszczynanym na wniosek skarżącego w wypadku niezastosowania się przez organ administracji publicznej do obowiązku przekazania skargi sądowi w terminie 30 dni od jej wniesienia waz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Stosownie do art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, iż powyższa regulacja została ustanowiona w celu dyscyplinowania organów administracji publicznej, a wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu (v. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; ,,Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.--, Zakamycze 2005, str. 151). Jednakże wobec faktu, iż skarżąca wniosła skargę na decyzję organu I instancji, od której nie przysługuje skarga, tylko wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ zgodnie z żądaniem skarżącej nie nadawał sprawie dotyczącej "skargi" z dnia 7 sierpnia 2006r. dalszego biegu, zaś Prezes ZUS rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to postępowanie organu można w tej sytuacji uznać za usprawiedliwione, jednakże niewłaściwe. Niezależnie bowiem od działań podjętych przez organ celem wyjaśnienia stanowiska skarżącej, jego powinnością było powiadomienie Sądu o zaistniałej sytuacji i zajęcie w sprawie stanowiska polegającego na złożeniu odpowiedzi na skargę zawierającej żądanie odrzucenia wspomnianej "skargi". Tym nie mniej za niecelowe należy uznać dyscyplinowanie organu administracyjnego w sytuacji gdy skarżąca wniosła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] czerwca 2006r., nr [...] i jednocześnie wniosła tzw. "skargę" na ww. decyzję. W tym miejscu należy podkreślić, iż zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie Mając powyższe na uwadze postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. można uznać za uzasadnione w sytuacji wyraźnego wyrażenia zgody przez skarżącą na taki sposób załatwienia sprawy. Z powyższych względów, na podstawie 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.