V SO/Wa 4/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania aktu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 maja 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia otwartego konkursu postanawia odrzucić wniosek [...] z siedzibą w K. (dalej zwana "Skarżącą") złożyła w dniu 14 lipca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") wykonania aktu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 26 maja 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia otwartego konkursu ofert pn. "Akademia Wsparcia – Edycja 2025-2026". Do wniosku Skarżąca załączyła m.in. kopię skargi złożonej za pośrednictwem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej wraz z załącznikami oraz zrzut z sytemu ePUAP potwierdzający złożenie skargi za pośrednictwem wspomnianego organu w dniu 14 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 63 ppsa, jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Z kolei z art. 64 § 1 i 3 ppsa wynika, że wniosek składa się bezpośrednio do sądu, przy czym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Złożony bezpośrednio do Sądu w dniu 14 lipca 2025 r. wniosek o wstrzymanie wykonania aktu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 26 maja 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia otwartego konkursu ofert pn. "Akademia Wsparcia – Edycja 2025-2026" podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 2 ppsa w razie wniesienia skargi na inne (niż decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części. Natomiast według art. 61 § 3 zdanie pierwsze ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W świetle przytoczonych przepisów nie ulega wątpliwości, że dopóki skarga do sądu znajduje się w dyspozycji organu administracji (który zgodnie z art. 54 § 2 ppsa ma obowiązek w terminie trzydziestu dni od otrzymania skargi sporządzić odpowiedź na skargę i przekazać sądowi skargę z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę), jedynie właściwy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest organ administracji, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Natomiast wniosek do sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie ma charakteru samodzielnego, lecz akcesoryjny, jest ściśle związany z wszczęciem postępowania przed sądem na skutek skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 18 lipca 2024 r. o sygn. akt I SO/Lu 1/24). Ponadto z charakteru tego wniosku, jak również z brzmienia art. 61 § 2 i 3 ppsa wynika jednoznacznie, że nie jest dopuszczalne merytoryczne orzekanie przez sąd administracyjny w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy skarga nie została jeszcze przekazana sądowi administracyjnemu. W konsekwencji uznać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności strona może zawrzeć w skardze lub złożyć później w toku postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast wniosek taki nie może stanowić samodzielnego wniosku o wszczęcie postępowania w rozumieniu art. 63 - art. 64 ppsa. Sąd stwierdza, że w dacie złożenia wniosku Skarżącej zawartego w piśmie pt. "Pilny wniosek o niezwłoczne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu", to jest 14 lipca 2025 r., Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie przekazał jeszcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę (a z informacji znanych Sądowi z urzędu, to jest z akt o sygn. V SA/Wa 2455/25, wynika, że wówczas nie upłynął jeszcze określony w art. 54 § 2 ppsa termin wykonania tego obowiązku przez organ). Do czasu przekazania skargi Sądowi właściwy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania był wyłącznie Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (art. 61 § 2 pkt 2 w zw. z art. 61 § 3 ppsa), natomiast nie było dopuszczalne skierowanie bezpośrednio do Sądu takiego wniosku jako samodzielnego wniosku o wszczęcie postępowania. W konsekwencji złożony bezpośrednio do Sądu wniosek Skarżącej zatytułowany "Pilny wniosek o niezwłoczne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu" w dacie jego złożenia (14 lipca 2025 r.) był niedopuszczalny i dlatego podlega odrzuceniu. Z tych powodów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 64 § 3 ppsa.